Voeren we nu de prikklok voor email in?

Een paar weken geleden : ik en mijn bekertje koffie … en dit bericht op het computerscherm : “De Duitse autoconstructeur Volkswagen heeft beslist dat zijn Blackberry-servers buiten de werkuren geen emails meer sturen naar medewerkers”. Nou nou, denk ik, … wel echt nobel van die grote concerns om de werkdruk voor hun medewerkers te verlichten.

Maar op de een of andere manier ben ik toch een beetje in de war. Ik drink mijn bekertje koffie leeg en denk aan wat er allemaal aan verandering op ons afkomt. Een periode van jaarwisseling brengt een mens aan het mijmeren.

Steeds meer willen mensen, jong en oud, gewaardeerd worden om wat ze doen en wat ze bijdragen, en niet om hun graad of diploma. Jongere generaties kiezen duidelijk voor meer greep op het eigen leven, inclusief de eigen carrière. Het concept ‘baas’ is duidelijk aan een software-update toe : eentje die ‘management-by-control’ overschrijft door ‘management-by-result’.Ik kan er niet aan doen, maar nogal snel haalt een andere gedachte mijn gemijmer in : staat iedereen, werknemer en werkgever, open voor deze stijl van werken? ‘Vast niet’ laat ik stilletjes horen.

Fin soit. Wat zie ik zo nog allemaal in beweging rondom mij? Ik hoef mijn hoofd maar te draaien. Nog nooit kwamen ze zo snel en zo ineens : smartphone’s, tablets, WIFI in al onze eigen winkelvestigingen. Alles ‘at your fingertip’. Werken wordt zo comfortabel dat de grens tussen werk en privé sowieso vervaagt. Kijk … toen ik 3 jaar geleden aan vrouw en kinderen thuis meldde m’n mails te willen checken was ik ‘weg uit het gezin’ : op een apart bureau achter een groot scherm. Vandaag ligt papa ’s avonds met de iPad op de schoot mee naar de favoriete talentenjacht van het gezin op TV te kijken. Criticasters zullen wel zeggen : ‘je bent met je gedachten elders’. Da’s mijn verantwoordelijkheid dan maar, want tja : overal is respect voor je gesprekspartner een must, … ook op het werk, en het feestje, en tijdens het avondeten, …

‘Werkuren’ zijn al lang niet meer wat ze ooit geweest zijn. Stiekem droom ik van ‘plaats-, toestel en tijdonafhankelijk werken’. Het hoeft voor mij niet Het Nieuwe Werken te noemen. Het zou gewoon ook ‘Het Leuke Werken’ kunnen noemen : waar ik wil, wanneer ik het wil en op de toestellen en platformen die ik verkies. Zolang ik mijn resultaat maar haal. Het gaat om vertrouwen. En vertrouwen is broos, … dus ik koester het. ‘t Komt te voet en ‘t gaat te paard.

Hoe langer hoe meer geraak ik geïrriteerd door het Volkswagen-nieuwtje. Ik wil niemand dicteren hoe met zijn of haar balans privé-werk om te gaan. En ja : tuurlijk is er nog een leven naast het werk! Wat denk je wel? Zelf werk ik graag, … en daardoor op alle mogelijke momenten die mij goed uitkomen. Een zondagavond voor TV, als de kinderen buiten spelen, als ik het huis helemaal voor mij alleen heb, in de wachtzaal, ‘laat’ als het nu echt wel ‘af’ moet of heel vroeg om ‘perfect voor te bereiden’. Maar er zijn net zoveel momenten dat ik wat meer afstand neem. Mijn balans privé-werk is mijn eigen zaak : ik vind het prima zo.

Neen Volkwagen, laat maar zitten. “Als jij gaat bepalen wanneer ik geen emails hoef te lezen doe je al even flauw als me zeggen wanneer ik ze dan wel moet lezen”. Ik hoef deze nieuwe stijl niet … en ik begrijp deze evolutie anno 2012 eigenlijk niet zo goed.

Laat ik nog een bekertje koffie halen en er eens goed invliegen vandaag.

Iedereen heeft gelijk!

“Een persoonlijke visie op werkplezier”. In een reeks van 4 blogposts wil ik graag mijn mening hierover delen!

Om mensen en motivatie beter te begrijpen hou ik zelf vast aan een bepaalde realiteit : iedereen heeft gelijk! Iedereen handelt vanuit een overtuiging. Wat diep in jou zit bepaalt wat en hoe je iets doet. Als je iets beslist, doet of zegt … dan doe je dat vanuit jouw eigen overtuiging, … en die is voor jou altijd waar! Nogal wiedes want anders zou je datgene wat je net hebt beslist, gedaan of gezegd niet eens beslissen, doen of zeggen op de manier zoals het uiteindelijk door jou is gebeurd.

_________

3. Iedereen heeft gelijk!

_________

Als iemand anders een andere overtuiging heeft dan ziet hij de beslissing van zijn collega of compaan dikwijls als ‘verkeerd’ : die strookt immers niet met zijn overtuiging. Maar dit is wel heel pretentieus, vind je ook niet? Met welk recht zegt iemand dat hij juist is en de ander verkeerd? En waarom de een verkeerd en niet de ander? Antwoord : niemand is verkeerd. Iedereen handelt nu net vanuit zijn eigen perspectief. Was dit niet het geval dan was iemand gewoon slecht van inborst of doelbewust een saboteur, … maar dat geloof je zelf toch ook niet. In wezen, op een uitzondering na, wil iedereen ‘goed’ zijn.

_________

Besluit : iedereen handelt vanuit zijn/haar gelijk

_________

Niemand kan zeggen dat iemand anders een verkeerde overtuiging heeft, iedereen handelt vanuit zijn/haar gelijk.

Laatst hoorde ik iemand zeggen dat zijn vrouw nogal zou tekeer gaan mocht hij tot 8h30 in bed blijven liggen op een weekdag. Vanuit de overtuiging dat ‘luiheid het oorkussen des duivels is en 08h30 symbool staat voor luiheid’ … heeft die gelijk. Alle respect voor die overtuiging. Misschien deel ik die wel. Maar als iemand in ploegen werkt gaat dit niet op. Denk eens verder : als iemand lang doorwerkt ’s avonds gaat dit ook niet op. Of nog verder denken : als iemand nu graag uitslaapt, maar per dag evenveel of meer werkt dan een ander op andere dan de gangbare werkuren… wat is dan het probleem? Of voor mij persoonlijk dan wel echt een brug te ver : als iemand vindt dat hij/zij door slapen gelukkiger wordt dan door werken en daar zijn volledige levensstijl op afstemt? Ik ben helemaal niet akkoord, dat is dan mijn overtuiging. Maar als iemand daar rotsvast van overtuigd is kan ik wel begrijpen waarom die om 08h30 in zijn/haar bed ligt. Zo is iedere overtuiging waarheid voor hij of zij die ze bezit.

_________

Waar dient deze filosofie voor?

_________

In een bedrijf kan je geen succes boeken als iedereen vanuit zijn eigen gelijk met tegenstrijdige overtuigingen aan de slag gaat. Niet iedereen moet een kloon van elkaar zijn, .. maar als de één overtuigd is dat vriendelijke bediening van klanten noodzakelijk is en de ander vindt dat dit zinloze energie is, en dat het bovendien stoort bij het halen van een hoog werkritme, dan hebben wij als AVEVE met zijn allen een probleem.

Vandaar deze belangrijke les in mijn leven : je begrijpt iemand zijn gedrag of handelen alleen als je de achterliggende overtuiging kent. En die overtuiging kan je niet opleggen of verbieden, noch veroordelen. Je kan wel een overtuiging bespreekbaar maken en nieuwe inzichten verspreiden.

Sleutel van dit verhaal : goed samenwerken gaat over overtuigingen en het gedrag dat daaruit voortvloeit. Overtuigingen en gedrag moet bespreekbaar zijn : anders komt er van succesvol samenwerken niet veel in huis.

  • Kritische vraag : hoeveel tijd/dag praat je met je collega’s of met je leidinggevende over jouw of de ander zijn/haar overtuiging? Hoeveel tijd praat je over wat je opvalt in jouw of de ander zijn/haar gedrag? Ik zie de meeste mensen gemakkelijk praten over taken, feiten en resultaten. En of we die goed vinden of niet. Maar over een overtuiging of het bijhorende gedrag praten is heel wat moeilijker. Mag ik je een extra hart onder de riem steken? ‘Niemand heeft gezegd dat het gemakkelijk zou zijn’. Maar vertrouw erop : hoe beter je er in wordt, hoe gemakkelijker het gaat.
  • Nog een kritische vraag : hoeveel keer is bij een sollicitatie, of een evaluatie, ‘overtuiging’ of ‘gedrag’ een kerngedachte? En voor alle duidelijkheid : we hebben het over geïnteresseerd luisteren naar elkaar, niet de chef die de ander toeroept dat ‘dat’ gedrag niet kan of dat ‘die’ overtuiging verkeerd is.

_________

De 4 V’s

_________

Edwin de Bree gaf ons als beleidsteam bij AVEVE laatst het spoor van de 4 V’s. Het is niet ‘te nemen’ of ‘te laten’, maar het is een houvast bij het nemen van beslissingen over ‘mensen’ en ‘motivatie’.

  1. Verbondenheid : begin bij het begin, wat is het doel waarom je samen werkt
  2. Geef vertrouwen : mensen willen echt wel het goede
  3. Vrijheid : laat mensen zelf bepalen hoe ze het doen, inclusief een foutje
  4. Verantwoordelijkheid : durf elkaar erop aan te spreken

_________

Maar wat doe je hier nu mee?

_________

Hoe werkt dit in de praktijk?

Ik weet – Ik kan – Ik ben – Ik wil

Dit zijn de 4 verschillende sporen in het ‘reispas werkplezier’ bij AVEVE Retail. Volgende keer meer tekst en uitleg.

1. Over mission control en mission command

2. Je kan geen mensen motiveren, mensen motiveren zichzelf

4. De reispas naar meer werkplezier

Over Mission control en Mission command

“Een persoonlijke visie op werkplezier”. In een reeks van 4 blogposts wil ik graag mijn mening hierover delen!

In veel organisaties wordt de organisatiestructuur van onder naar boven getekend. M.a.w. ‘het licht komt van boven’. Ik vind dit licht trouwens een leuke metafoor om op verder te werken.

Stel je eens voor dat je eigen output, de vrucht van je werk, een lichtschijnsel is. Zoals een lamp een lichtbundel schijnt op een vloer.

_________

1. Over Mission control & command

_________

Visie A : Mission control

_________

Het licht komt van boven. Baas schijnt op hoger kader, hoger kader schijnt op lijnmanagers, lijnmanagers op winkelmanagers, winkelmanagers op winkelmedewerkers. De lichtbundel vertrekt van de manager.

Het licht vermenigvuldigt zich bij iedere stap. Maar bedekt nooit de hele vloer.

Wil je dit wel? Dat moeten er steeds meer managers worden ingezet maar dat wordt log, duur en is helemaal geen garantie voor meer licht :-)

Voorbeeldje uit de praktijk : soms krijg ik als directeur van onze winkelketen een mailtje op maandag dat iemand zijn oom op zaterdag in één van de 250 AVEVE-winkels een product heeft gevraagd in het weekend “en niet het gewenste antwoord heeft gekregen” of “dat het product niet voorradig was”. Soms is dit positief en louter ‘ter info’. Soms is dit negatief : alsof ik hier en nu een knopje zou kunnen indrukken zodat dit nooit ofte nimmer nog kan gebeuren. Welnu, deze onvolmaaktheden in een winkelketen, realiteit van elke dag, zullen niet verdwijnen omdat een manager op een gegeven moment zijn controle opdrijft om dit tegen te gaan. Deze methode is eindig of op den duur contra-productief.

‘Mission control’ vertrekt vanuit “controle geeft garantie” : ‘controleren tot wanneer je zeker bent dat alles is zoals je het wil’.

_________

Visie B : Mission command

_________

Zo werkt het natuurlijk niet altijd en overal. Althans in mijn beleving :-)

Stel je diezelfde lichtbundels eens voor als een onophoudelijke rij lampen die naar boven schijnt, elk op dezelfde hoogte en naast elkaar, en helemaal onderaan op ‘de vloer’. Het licht vertrekt van de medewerker. Als het een beetje goed gaat is wel het volledige oppervlak belicht. Iedere medewerker is een lamp op zichzelf natuurlijk.

In mijn voorbeeld van daarnet : succes is enkel verzekerd als iedereen inziet wat het belang is van een gevuld schap in de winkel en juist klantenadvies. En : als iedereen gemotiveerd is om dit schap gevuld te houden en goed advies te verspreiden.

Onze visie bij AVEVE vertrekt vanuit “verantwoordelijkheid geeft garantie”. Iedere medewerker wordt aangestuurd vanuit zijn of haar verantwoordelijkheid zodat de zekerheid ontstaat dat iedereen op ieder moment de juiste beslissing neemt.

‘Mission command’ vertrekt vanuit “verantwoordelijkheid levert de garantie”.

‘Mission command’ is een term uit het leger (meer info in het boek De laatste manager van Ben Kuiken) waarbij men de operationele beslissingen overlaat aan de soldaten op het terrein. Waarom dan wel? Omdat het hoofdkwartier met de legerleiding te ver af is, … en de situatie op het veld nooit kan inschatten zoals de soldaat ter plaatse kan! Zodoende draagt men het commando dus over aan zij die de missie uitvoeren : de soldaten zelf! Klinkt nogal militaristisch, maar is eigenlijk de logica zelf. Zeg nu eerlijk!

_________

Maar dit is allemaal theorie!

_________

Wat is dan het verschil tussen de theorie en de praktijk op de winkelvloer?

Volgende keer mijn gedacht daarover : “Je kan geen mensen motiveren!”.

2. Je kan geen mensen motiveren, mensen motiveren zichzelf

3. Iedereen heeft gelijk

4. De reispas naar meer werkplezier