De kracht van de wortel! Geloof in #change.

We mogen dan wel de mond vol hebben van tuinplezier bij AVEVE, dit bericht gaat over de vierkantswortel. Wil je nu ‘veel’ of ‘niet veel’ mensen enthousiasmeren voor meer werkplezier?

Reeds een paar jaar lang bieden we bij AVEVE opleidingen aan medewerkers aan rond persoonlijk functioneren : ‘de kracht van je houding’, ‘een beter mens’, ‘vind je passie’, ‘Respect-Aandacht-Passie-Plezier’ (RAPP© www.PKZ.be), … En steeds heb ik hetzelfde gevoel : tijdens dergelijke sessies laait het vuur hoog op, je bent getuige van een piek van energie en bevlogenheid. Eén week later : ‘dat was wel goed hè!’. Eén maand later : ‘tja!’. Twee maand later : ‘u zegt?’. Maar in het alledaagse gedrag zie je (zowel bij jezelf als bij de ander) heel veel mensen in hun oude gewoonte terugvallen. En dan hebben we het nog niet eens over die groep cynici die het vanaf dag één als oelewapperij, larie en/of apekool bestempelden. Ik prijs me gelukkig : zéér kleine groep, deze laatste.

Er spelen nog een paar andere effecten. Wie “de kracht van mensen” heeft gelezen kent het verhaal over die zelfsturende teams, die éénmaal de dot.com-crisis toesloeg en alle orders uitbleven voor hun IT-bedrijf, allemaal aan de deur van de baas zouden aankloppen met de niet-zo-zelfsturende-vraag ‘Zeg jij nu maar hoe het verder moet?’. We kennen toch ook allemaal de vluchtreactie van mensen (ik incluis) door instinctief de vinger te willen wijzen naar een ander. Een beetje spanning, een beetje stress, ‘angst troef’ en ‘vertrouwen zoek’ : en de hiërachie wordt opgezet. Kracht maakt plaats voor macht. Verantwoordelijkheid maakt plaats voor schuilgedrag (de paraplu open!). En niet alleen omdat de chef het wil, maar omdat de mensen het willen. ‘Wij hier en de bazen daar’ is een zéér menselijke reactie in een hiërarchische setting. Dit zijn de (gelukkig zeldzame) dagen dat de quote ‘dat hebben die van Leuven beslist’ regeert.

Maar moeten jij en ik dan opgeven?

Is het Sisyfus of Don Quichote? Is het verloren moeite en is iedereen in het bedrijfsleven gedoemd om altijd in het oude conflictmodel weg te duiken, zich te verschuilen onder een paraplu of achter een uitstekende wijsvinger? Het antwoord is neen! Maar er horen mijns inziens 2 spelregels bij :

  • Een goede relatie is nooit verworven, die vraagt altijd inspanning. Het is zoals mijn vriend het zegt : ‘Je zet je fysieke conditie ook niet in de ijskast tot wanneer je denkt die er weer eens uit te halen. Als je die niet iedere dag hebt onderhouden dan smelt die weg. Zo werkt dat.’
  • Vergeef de mensen. Iedereen is product van zijn brein, inclusief zijn oerbrein. En daar zitten nu éénmaal reflexen in. Ook bij jezelf. Geef de mensen de tijd en ruimte om zichzelf dienaangaande te leren kennen. En gun iemand zijn slechte dag :-)

Maar vooral ‘geloof’ in de kracht van de wortel.

Wil je verandering, dan heb je 10 op 100 mensen nodig die je vurig willen bijstaan. Uw geloof naar hun geloof naar het geloof van derden is een exponentieel gegeven. De virale werking volgt zijn weg en de laatste vorderingen (nooit 100% te bereiken natuurlijk, wees een beetje realistisch) vragen de minste inspanning. Zoals een vliegwiel …

Ambieer dus geen grote stappen bij de start : je verliest jezelf in overtuigen, overtuigen wordt doordrammen, doordrammen doet constant een beroep op analyse en ‘ratio’. Het effect : de broodnodige emoties rond ‘vertrouwen’ worden de keel dicht genepen. Piek in het begin, ‘no impact left’ achterna. 

Het is een beetje zoals Word Of Mouth : wat zichzelf verspreidt eindigt sterk, wat massaal wordt verspreid wordt zwak en ongeloofwaardig.
Ambieer het duurzame succes : kleine start, verankerd resultaat. Hou de moed erin : de kracht van de wortel.