Over “onderstroom” en “5 why”

Laatst, bij het lezen van een blog werd ik ‘gepakt’ door volgende mooie manier van verwoorden : “het begrijpen van de onderstroom” (de boodschap staat verder los van deze blog hoor). Of hoe niets is wat het lijkt!

AVEVE is retail, retail is detail. Als je zelf iets met winkels te maken hebt herken je volgend fenomeen zeker : nonkel Albert of grote zus Annie of buur Marc of baas Yves of collega Lien heeft bij het laatste bezoek aan jouw winkel iets gezien wat niet volgens het boekje was. Een van de leuke dingen als personeelslid van een winkelbedrijf is : “je bent heel zichtbaar, alles wat je doet staat letterlijk in de vitrine voor Jan en alleman”. Een van de minder leuke dingen als personeelslid van een winkelbedrijf is : “je bent heel zichtbaar, alles wat je doet staat letterlijk in de vitrine voor Jan en alleman”. Vraag het maar eens aan de winkelmedewerkers van de vestiging met het meest (ex-)executives of (ex-)managers als klant :-).

Maar alle gekheid op een stokje : meer dan eens praat je met medewerkers over ogenschijnlijk eenvoudige zaken die toch moeilijk gerealiseerd geraken. Raar maar waar. Het is zeker niet omdat mensen niet zouden willen of niet op verbetering uit zijn. Maar toch komen de medewerkers er op één of andere manier niet toe.

En wat echt helemaal gek is : het probleem is meestal helemaal geen rocket-science! Waarom blijven we het dan toch maar zo moeilijk hebben met al die, op het eerste zicht, evident op te lossen zaken? En die beste stuurlui aan wal, die eventjes met de vinger knippend het ‘zo-moeilijk-kan-dat-toch-niet-zijn-zuchtje’ laten …, die helpen je doorgaans ook niet veel verder.

Nu leerde iemand me ooit een truukje : 5 why.  Het schijnt een Toyota-historiek te hebben.

Stel voor ieder probleem minstens 5 maal achtereen de vraag ‘hoe’ of ‘waarom’. Pas dan bereik je de onderstroom : wat echt een rol speelt, wat de echte drijfveer is, wat mensen echt drijft, wat er echt onder water speelt, wat echt het probleem is. Kortom : wat echt de oplossing is!

De oplossing ligt zelden zomaar voor de voeten en voor het grijpen. Denk even na : dat zou immers een belediging zijn voor al diegenen die reeds alle voorbije dagen zo blind waren en het zonder jouw intellect hebben moeten stellen en dus zelf de oplossing niet zagen. Als het nu eens zo eenvoudig was …

Nu moet je van mij niet alles overgecompliceerd maken … maar enig inzicht door wat diepere vraagstelling helpt misschien wel.

Nee hoor, het goede nieuws is : 5 keer doorboren en daar ligt de oplossing. Go for it.

Laat je niet verrassen door het ogenschijnlijke evidente van volgende twee kleine voorbeeldjes. Neem voor jezelf maar eens de proef op de som bij jouw volgende probleempjes op jouw weg.

Waarom is het product niet voorradig? Kan toch niet zo moeilijk zijn? Doet iemand hier zijn werk niet goed?

Het was niet mee met de camion. Waarom?

Het was niet door ons besteld. Waarom?

Er was een ander, vervangend, product besteld. Maar dat blijkt niet meer op voorraad te zijn in het centrale depot. Waarom dan niet het andere besteld?

Omdat de rayonverantwoordelijke de beide producten wel kent maar slechts één van beide op voorraad in de winkel houdt. Waarom dan toch niet het andere besteld omwille van de einde-voorraad op het centrale depot?

Omdat bij het bestelscannen in de winkel de voorraad van de centrale stock niet zichtbaar is en omdat de rayonverantwoordelijke dit zelf als ‘parate kennis in het hoofd’ heeft om te checken. Vervangers hebben deze parate kennis niet en checken dit dus niet. Aha!

Waarom werken jullie niet beter samen voor dit project? Kan toch niet zo moeilijk zijn?

Ik wist niet dat iemand vindt dat wij niet goed samen zouden werken. Waarom?

Op de laatste meeting heb ik daar geen feedback over gehad. Waarom?

Het stond niet op de agenda en ik dacht dat wat ik deed het juiste was. Waarom?

Omdat wij een aantal voorwaarden tot succes hadden afgesproken vanuit onze visie op het probleem. En die voorwaarden lijken voor mij meer dan netjes vervuld. En waarom voor de andere niet?

Die zit misschien met andere voorwaarden tot succes? Immers die heeft een andere rol en heeft andere doelstellingen te vervullen aangaande dit probleem? Aha!

Advertenties

Help, social media doet de wereld vergaan!

Heb je deze zien passeren de voorbije weken? Het trendrapport “De zwarte kant van social media”. Wauw, dat is zware kost, of zwarte kost zo je wil. Voor de liefhebbers : lees het even door maar vrolijk wordt je er niet van. Hou dus je beste boek, leukste liedje, mooiste herinnering of vriendelijkste buur bij de hand … je zal het achteraf hard nodig hebben.

Laatst zat ik in de sofa met de  TV afgestemd op ‘De Laatste Show’. Een dokter-therapeut-psycholoog-psychiater was speciaal aangevoerd om voor de camera de kijkers te waarschuwen hoe slecht gsm – smartphone – sms – facebook – twitter – mail – … wel niet is voor onze maatschappij. Grappige man, entertainer met een leuk dialect en dito tongval, … maar met een wel wat gedateerde mening. Ik heb de versheidsdatum niet gecontroleerd want ik dacht even bij een aflevering van Hopla aanbeland te zijn, Nijntje had ook gekund.

Niet te geloven dat we niet doorhebben dat er zoiets bestaat als een ‘onderstroom’. Er is sinds mensenheugenis een dieper verlangen in iedere mens, wat steeds verandert en bijgevolg onze maatschappij drijft. Of je dat nu leuk vindt of niet … dat is er gewoon. Ik kan best tegen hamsters zijn of tegen sneeuw … maar beide bestaan. Wat interessant is : hoe ga je ermee om? Hamsters in een hokje en een dikke jas als ’t sneeuwt, als vrijblijvend voorbeeld. En tuurlijk zijn er nadelen : hamsters bijten in je vinger. Sneeuw is glad.

Wie nu nog niet zag dat de homo sapiens digitalis anno 2012 zijn mening wil delen, zijn stem wil laten horen,  virtueel dan wel ‘in real life’, die heeft wel een heel lange vakantie op Pluto doorgebracht. Het is er. Dit is de ‘onderstroom’. Nu de vraag van 1 miljoen : wat ga je er mee doen?

Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ik geef toe dat mijn social mediagebruik een vleugje me-marketing bevat, net zoals al mijn telefoontjes, sinds ik weet hoe ik een telefoon kan bedienen … nu toch al 40 jaar geleden. En ja, als ik voor iedere nieuwe mail mijn werk en concentratie onderbreek ben ik de wet van Carlson in levende lijve … net zoals diegene die van elke zucht op kantoor op de hoogte is. En dat facebook en/of twitter in een zelfde kringetje ons-kent-ons cirkelt zal ook wel waar zijn. Ik kom immers ook meer te weten van mijn eigen familie en vrienden dan van de uwe. Gelukkig, toch? :-)

PS : de auteurs  van het trendrapport beloven naast een trendrapport over de negatieve zijde er ook een over de positieve zijde te publiceren.

PS2 : na de bewuste uitzending op De Laatste Show circuleerde dit fris en relativerend berichtje op www :  “Men kan dat misbruiken, Facebook. Jaja : een keukenmes ook #dls”