Blokrijden, en toch sneller ! (9/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

 

Blokrijden : samen trager en toch sneller op de bestemming.

Blijkbaar is er één grote constante in alle voorbeelden van bedrijfssucces : de neuzen in dezelfde richting. Noem het visie, noem het missie, noem het strategie : het maakt mij niet uit. Als er maar harmonie en verbinding is.

Ik ben al vaak in de clinch gegaan met mensen rondom mij. Te vaak. Het is aan mij dus heel goed te merken dat ‘harmonie’ en ‘verbinding’ helemaal niet wil zeggen dat iedereen het met alles eens moet zijn. Als je als bedrijf een beetje wakker wil blijven zou ik eerder zeggen ‘wel integendeel’. Het helpt echter wel als je dezelfde taal spreekt. Het wil ook wel wat beter lukken als je de zelfde ambities deelt en als je vanbinnen warm en tevreden wordt van dezelfde verwezenlijkingen. Als je op dezelfde manier naar het uiteindelijke doel kijkt, dezelfde maatstaven en parameters gebruikt heb je ook wat meer kans op vooruitgang. Ikzelf zweer bij het gebruik van uniforme en transparante KPI’s : ze helpen om éénieders bijdrage aan het uiteindelijke doel zichtbaar te maken en het bijhorende succes te ijken. Wat de één als stappen vooruit beschouwt wordt door de ander herkend en erkend. Ik wil mijn succes herkennen : als we een kathedraal bouwen wil ik die kathedraal zien, en niet alleen de hoop stenen die ik help versjouwen. Het bedrijfsresultaat communiceren, in welke vorm vertaald dan ook, is belangrijker dan men vaak inschat.

Maar ook hier : benadruk het goede. Als je de KPI’s gebruikt als evaluatie of om te straffen waar het niet rap genoeg vooruit gaat ben je de poten van onder je eigen stoel aan het wegzagen.

Een andere valkuil is de betrachting om van iedere collega een ambassadeur te willen maken van een hogere bedrijfsdoelstelling. Het is echt niet nodig dat iedereen vaandelzwaaiend in de bres springt. Ze zijn er nodig, die ambassadeurs. Maar wat een bedrijf nog veel meer nodig heeft is die hele grote groep ‘goede mensen’, met een ‘goede attitude’ die dezelfde richting uitgaan … omdat ze zelf willen dat ze die richting uitgaan. Ikzelf blijf me erover verbazen : op de autostrade staan we allemaal in de file omdat iedereen elkaar in de wielen rijdt. Gaan we allemaal trager rijden aan een constante snelheid komen we plots sneller op onze bestemming aan. Waarschijnlijk werkt het ook zo met een vlucht spreeuwen, of een school tonijn : ‘allemaal dezelfde kant op’, ‘niet botsen’ en als je iets ziet gebeuren ‘reageer’.

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Waarom #werkplezier? De waarheid is dat resultaten tellen!

Werkplezier is een beetje een gevaarlijk woord. Het woord wordt zoals ‘kwaliteit’, of ‘motivatie’ soms te banaal of te hol gebruikt. Want iedereen knikt enthousiast en zegt het ‘te willen’ of ‘te hebben’ Maar niet iedereen wil of kan er consequent naar ‘handelen’. ‘Handelen’ is een werkwoord : creëren voor anderen of creëren voor jezelf. 

 

Te lang voor één blog

 

Ik probeer in meerdere stapjes uit te leggen waarom werkplezier zo hoog op mijn agenda komt te staan …

  • Is het voor de klant dan?
  • Is het voor de medewerker of ondernemer dan?
  • Is het voor het bedrijf AVEVE dan?

 

Is het voor het bedrijf AVEVE  dan?

 

De waarheid  : resultaten tellen!

 

Ieder bedrijf heeft de wens, de taak én de plicht om rendabel te zijn. Het is ‘toekomst’ en ‘welvaart’ creëren. In een evenwicht tussen mens, omgeving en economie.

En het bedrijf kiest daar een strategie voor. Maar wat blijkt : resultaten van bedrijven hangen voor meer dan de helft af van hoe de medewerkers van het bedrijf met elkaar omgaan!

Vorige jaar sprak Jean-Paul Teyssen van Carglass op de Retailday te Brussel. Zijn stelling : meer dan de helft van de resultaten van Carglass hangt samen met de betrokkenheid van hun mensen. Leiderschap bepaalt klimaat, klimaat bepaalt betrokkenheid, betrokkenheid bepaalt resultaat. Voor méér dan de helft van wat je op hun jaarrekeningen kan vinden.

Laatst mocht ik van SDWorx‘ CEO volgende wijsheid opsteken : er is meer verschil in resultaat tussen geëngageerde medewerkers en tevreden medewerkers, … dan tussen tevreden en ontevreden medewerkers. Kras! Ook Carglass heeft enkel oog voor de KPI ‘delighted customer’. Dit is vrij vertaald de ‘zéér tevreden klant’. Een ‘tevreden klant’ is slechts ‘passief’ tevreden, … misschien wel toevallig, of onverschillig. Zeker niet-loyaal of verbonden.

 

Hoe ik denk dat het werkt

 

Medewerkers en zelfstandige partners zetten zich meer dan gemiddeld in. Waarom? Omdat ze dat zelf willen. Het is hun keuze. Het is hun engagement in hun leven.

  • Waarom? Omdat ze in dat ene bedrijf kunnen doen wat ze willen doen (‘keuzes in je leven’), wat ze graag doen (‘passie’) en wat ze goed kunnen (‘talent’).
  • Waarom? Omdat datgene wat ze goed kunnen ook goed is voor het bedrijf. Het is naadloos verbonden met de bedrijfsdoelstellingen.
  • Hoezo, bedrijfsdoelstellingen? Het geheel van taken, KPI’s en activiteiten die de strategie van een bedrijf vormen.
  • Hoezo, strategie? Datgene wat een bedrijf kiest als weg om te bereiken wat het wil bereiken.
  • Wat bereiken? De missie van het bedrijf, waar het voor staat, de reden van bestaan!
  • Waarom? Omdat dat bedrijf een visie heeft. Een blik op de wereld, op de maatschappij en haar toekomst. Wat het bedrijf als belangrijk acht in ‘onze maatschappij’. 

Aha! Er is dus een relatie tussen het werkplezier van alle dag en de missie van een bedrijf. Ik zeg : ja! Het woord ‘missie’ wordt misschien in onze economie te hoog gepositioneerd, in de Raad Van Bestuur of op het Directiecomité. Eigenlijk is het veel meer iets van de werkvloer, van het dagelijkse contact tussen medewerkers en klanten.