Het komt! Het boekje komt!

Ludo, in trio met Marc en mezelf!

Het boekje vertrekt nu naar de drukker! Spannend. I’ll keep you posted … :-)

Advertenties

Je kan geen mensen motiveren, mensen motiveren zichzelf

“Een persoonlijke visie op werkplezier”. In een reeks van 4 blogposts wil ik graag mijn mening hierover delen!

Een hele intrigerende les voor mij was de uitspraak van Ludo Daems : “het is naïef te denken dat je met een actie of methode mensen zou kunnen motiveren”. Alsof één iemand dat zou kunnen, en iemand anders dan weer niet : enkel een kunst of een gave. Misschien in beperkte mate, … maar ik heb mijn twijfels. Mocht het zo zijn dan was dit booming business : iedereen zou dit product wel willen, of deze methode wel kopen of deze man/vrouw overladen met rijkdom. Niets zou voor meer ROI of winst kunnen instaan. Jammer maar helaas : ikke nog niet gezien, … je kan geen mensen motiveren ?

_________

2. Je kan geen mensen motiveren,

mensen motiveren zichzelf!

_________

Wat kan dan wel? Je kan de omstandigheden scheppen waarin mensen zichzelf kunnen motiveren. Grosso modo, en per definitie onvolledig, zie ik 3 werkterreinen :

  1. Een inspirerende organisatie : een duidelijke visie, klare structuren en verantwoordelijkheden, leiders met het goede voorbeeld, geen politieke spelletjes, een bedrijfscultuur van integriteit
  2. Talenten toelaten : opleidingen, training, bijleren, beter worden, groeien, mogen verantwoordelijkheid nemen, een fout durven maken en er mogen (moeten?) uit leren, …
  3. Een boeiend project : niets zo motiverend als een bijdrage mogen leveren aan het bouwen van iets groots en moois. En met groots bedoel ik niet de omvang, maar de waarde! Leaving a legacy. Deel uitmaken van een team, een winnend team. Delen in succes. Omkijken en fier zijn.

_________

Wie wordt er beter van?

_________

Zelf heb ik een nogal sterke leiddraad die zegt : ‘pas als iemand onmiskenbaar het gevoel heeft dat hij of zij er beter van wordt ontstaat motivatie’. En ‘geld’ komt volgens mij in deze zin niet voor.

Aan iedere leidinggevende bij AVEVE zou ik volgende raad geven : vraag je steeds af bij ieder gesprek wat er bij de ander nadien blijft hangen : ‘is dit gesprek er omdat ik er beter zou van worden?’ of ‘is dit gesprek er omdat mijn leidinggevende er beter zou van worden?’. Het is zo ingeburgerd dat je het niet meer ziet. “Vul dat schap aan!” Waarom? Wat denk jij dan als winkelmedewerker? “Omdat ik dan een beter resultaat bekomt en meer voldoening put uit mijn verkoop van mijn winkelafdeling?. “Is er iemand bekommerd om mij?”. Of is het “Omdat jij als leidinggevende je ‘doelstellingen’ moet halen en een leeg schap voor jou ‘een probleem’ is?” Of “Omdat jij anders slechte punten krijgt?” Het voorbeeld is zonder enige bijbedoeling, … en misschien te zwart/wit. Maar als je goed kijkt zit de kans tot motivatie er minstens 100 keer per dag in, … als je het ziet.

“Je gaat het pas zien als je het door hebt” zei Johan Cruijff.

_________

De 3 motivatoren van mr. Pink

_________

Daniel Pink heeft volgende leuke video waarin hij de 3 motivatoren beschrijft als autonomie (zelf verantwoordelijk zijn), mastery (beter worden in wat je doet) en purpose (een doel nastreven en dienen). ‘Loon’ is een demotivator : “meer loon” voegt nooit motivatie toe. “Loon” neemt alleen motivatie weg als het niet in orde is of als het onvoldoende is!

_________

Misschien vind je dit allemaal melig klinken

_________

Zo iets abstracts  in de zin van ‘wat is het fijn samen te zijn’.

Is dit niet te naïef?

Mijn persoonlijk antwoord daarop volgt : ‘Iedereen heeft gelijk’!

_________

Met dank aan Edwin de Bree voor video en afbeelding

 

1. Over mission control en mission command

3. Iedereen heeft gelijk

4. De reispas voor meer werkplezier

Boeken over kleefband, schoenen, bijhorende dozen, en bijhorende ziel.

Het boek van Wouter Torfs ‘De ziel zit in een schoenendoos’ krijgt bij mij een bijzondere status. Het blijft in mijn bureau! Het verhuist dus niet naar de kolomvormige boekenkast tegen de muur. Of anders gezegd : ik wil het nog veel gebruiken!

 

 

Wie zit nu nog te wachten op een nieuw managementboek?

.

Wie mijn post over het nut van een managementboek heeft gelezen begrijpt mij misschien beter. Mijn indruk is namelijk dat alles over goed management al eens is gezegd, alleen hebben we als managers soms de aha-erlebnis van een goed boek nodig om ‘wat we weten’ om te zetten in ‘wat we doen’. Enkel een emotionele trigger zet ons aan tot commitment.
De clue tot ‘doen’ is, denk ik : handelen vanuit je overtuiging en als een authentiek onderdeel van wie je echt bent.

 

Een doe-boek

.

En zo heb ik twee soorten boeken : de ene groep is al of niet gelezen, al of niet doorbladerd, maar netjes geschikt in de boekenkast. Ze staan daar, … en ze blijven daar.

De andere groep boeken blijven in mijn buurt in mijn bureau als permanente doe-boeken : ze staan vol met aantekeningen in potlood, kogelpen en fluo-stift. Ze puilen uit van de gele briefjes. Ze zijn doordrenkt van dingen die ik nog wil doen. Het zijn boeken die het vat van goede ideeën, nieuwe intenties en concrete acties vullen. Ze zijn bron van meerdere gesprekken. Ze hebben me emotioneel getriggerd. Op deze manier geven ze richting aan wie ik ben, wat ik doe en wie ik word. “Vitamientjes voor geest en ziel”. Enig relativeren is op zijn plaats : laat ons de boeken, hun inhoud en hun auteurs niet idealiseren. Het zijn niet meer dan momenten waarop je zelf richting kiest ‘hoe’ of ‘wat’ je wil doen en bereiken.
Wil je m’n anekdote? Meestal koop ik direct een nieuw exemplaar als een ‘clean copy’. Je wil immers je eigen doe-boek helemaal voor jezelf :-)

 

Ik had er 3, en nu 4

.

  1. Het eerste boek die ik echt volledig tot een kleurboek heb herschapen is ‘Good to great’. De auteur mag dan wel een aantal bedrijven als voorbeeld nemen die ondertussen de kredietcrisis niet hebben overleefd : het boek staat vol met concrete dingen die mij helpen om focus te krijgen op onze bedrijfsdoelstelling. Het verhaal van ‘de egel en de vos’, de ‘stockdale-paradox’ kleven vooraan in mijn geheugen.
  2. Kleven brengt me bij ‘Made to stick‘. Verhalen vertellen is de enige manier om mensen te inspireren. SUCCES als memotechnisch woord is dagelijks bruikbaar. De overvloed aan powerpoints binnen een zakelijke context doen soms pijn aan ogen en oren, … maar ook aan het hart als je beseft hoe weinig ervan ‘blijft kleven’.
  3. ‘Passie is wie je bent’  is een echt doeboek(je). Het is zoals een werkboekje op school : volg een lijn van vraagstukjes om uit te komen bij wie je bent. Maar het verschil met de school : hier leer je over jezelf door jezelf van jezelf. Het is je gegund!
  4. En de vierde telg is “De ziel zit in een schoenendoos” : een verhaal dat leest als een familiekroniek maar ondertussen alle antwoorden doorloopt op vragen die een bedrijf zich wil stellen. Wie zijn we? Wat willen we zijn? Hoe bereiken we dit? Van welke waarden vertrekken we?
    Het wat. Het waarom. Het hoe.
    De kers op de taart is ‘het geloof in mensen’. In AVEVE-termen zou ik dit vertalen als ‘werkplezier’.

SUCCES!