Waarom #werkplezier? Werkplezier gaat over mensen!

Werkplezier is een beetje een gevaarlijk woord. Het woord wordt zoals ‘kwaliteit’, of ‘motivatie’ soms te banaal of te hol gebruikt. Want iedereen knikt enthousiast en zegt het ‘te willen’ of ‘te hebben’ Maar niet iedereen wil of kan er consequent naar ‘handelen’. ‘Handelen’ is een werkwoord : creëren voor anderen of creëren voor jezelf. 
Ikzelf zie werkplezier als ‘de situatie waarin tijd en moeite onopgemerkt voorbijgaat omdat het vooruitzicht van de vrucht van je werk je voldoening schenkt’. Jobsatisfactie dus, maar dat is een te moeilijk woord.

 

Te lang voor één blog

 

Ik probeer in meerdere stapjes uit te leggen waarom werkplezier zo hoog op mijn agenda komt te staan …

  • Is het voor de klant dan?
  • Is het voor de medewerker of ondernemer dan?
  • Is het voor het bedrijf AVEVE dan?

 

Is het voor de medewerker of ondernemer dan?

 

Werkplezier gaat over mensen. 

 

Mensen die weten wat ze willen, weten wat ze kunnen en weten wat ze graag doen. Deze ‘kennis’ omzetten in een job, in samenwerking met andere collega’s, zelfstandige ondernemers en klanten : dat is minstens één manier om jobsatisfactie te verklaren.

 

Een bedrijf is de som van wie er werkt.

 

Mijn grote geloof : niet de vrachtwagens, gebouwen, enseigneborden bepalen wat het bedrijf is. Ook niet de vele cursussen, procedures of best practices. Laat staan de producten. De som van wie er werkt, dat is wat het bedrijf is.

En de logica lijkt duidelijk : als iedere medewerker (of ‘samenwerker’) met kracht en vuur aan het werk is, dan is er een bedrijf dat met kracht en vuur op de markt gaat. Klanten voelen dit, aandeelhouders, collega’s, businesspartners, leveranciers, stakeholders allerhande, …. De ideeën komen als vanuit een onuitputtelijke oliebron, problemen zijn er om opgelost te worden. Samenwerking is natuurlijk. Het bedrijf groeit en iedereen groeit mee.

Klinkt idyllisch, te simpel voor woorden, … maar rarara ‘verrassing’ : zo simpel is het wel. Alleen : het doen en het weten ligt dikwijls nogal ver uit elkaar.

 

‘Merken’ gaan over ‘mensen’

 

In de marketing wil men ‘merken’ bouwen. Bottom line komt het volgens mij hier op neer :

Een merk biedt het vertrouwen in een voorspelbare garantie dat je je goed voelt bij het consumeren van een voor jou relevant(e) product of dienst. Je vertrouwt het, je houdt ervan, het maakt je gelukkig want het vult net die waarden in die jij belangrijk vindt en zoekt.

Een winkelbedrijf zoals AVEVE is ook een merk. En dit merk krijgt inhoud door iederen die er werkt : medewerker, zelfstandige ondernemer, winkelmanager, manager en teamleider. Want die som van ‘iedereen die er werkt’ bepaalt wat de klant in AVEVE vindt of weet te vinden.

Werkplezier straalt uit en wordt een herkenbaar kenmerk van een bedrijf of merk.

Waarom #werkplezier? Weten wat je graag doet!

Werkplezier is een beetje een gevaarlijk woord. Het woord wordt zoals ‘kwaliteit’, of ‘motivatie’ soms te banaal of te hol gebruikt. Want iedereen knikt enthousiast en zegt het ‘te willen’ of ‘te hebben’ Maar niet iedereen wil of kan er consequent naar ‘handelen’. ‘Handelen’ is een werkwoord : creëren voor anderen of creëren voor jezelf. 
Ikzelf zie werkplezier als ‘de situatie waarin tijd en moeite onopgemerkt voorbijgaat omdat het vooruitzicht van de vrucht van je werk je voldoening schenkt’. Jobsatisfactie dus, maar dat is een te moeilijk woord.

 

Te lang voor één blog

 

Ik probeer in meerdere stapjes uit te leggen waarom werkplezier zo hoog op mijn agenda komt te staan …

  • Is het voor de klant dan?
  • Is het voor de medewerker of ondernemer dan?
  • Is het voor het bedrijf AVEVE dan?

 

Is het voor de medewerker of ondernemer dan?

 

Werkplezier : weten wat je graag doet

 

“Je bent wat je doet”. Hopelijk doe je datgene wat je graag doet. OK, even serieus : iedereen moet toegeven niet uitsluitend dingen te doen die hij leuk vindt. Maar toch hopelijk wel het grootste deel van de tijd!

Steeds meer komen we er met zijn allen achter dat geluk veel te maken heeft met “doen wat je graag doet”. Dus ook “weten wat je graag doet”. En als je dat weet (“je eigen passie”) er gericht mee omgaan. Er bestaat trouwens een heel leuk boekje over. “Passie is wie je bent” : alleen voor zij die echt op zoek willen gaan!

Weten wat je graag doet heeft een keerzijde : ook weten wat je niet graag doet. Er ‘gericht mee omgaan’ bestaat dus in twee uitvoeringen. De doe-ik-graag-versie en de doe-ik-niet-graag-versie.

 

Weten wat je goed kan : talent!

 

Een tijdje geleden zat ik, zoals het voor een kaderlid hoort, in de wagen naar Radio 1 te luisteren. Toen de zendtijd voor Gastprogramma’s werd aangekondigd reikte mijn vinger naar een andere zender maar de stem van Luk Dewulf hield me tegen. Hij vertelde zijn definitie van talent. Nu dus ook mijn definitie :-)

“Wat je goed kan en graag doet, wat je schijnbaar moeiteloos lukt en je energie geeft. En wat door anderen wordt opgemerkt : dat is talent”. Prachtige quote van die Luk!

Anderen noemen het ‘je vlammetje weten’. Dit vlammetje is ‘je kracht’.

Bij de winkels van AVEVE heb je 3 grote groepen samenwerkers. Even de oefening :

Stel je bent winkelmedewerker. Wordt je moe van al die vragen die klanten je stellen of heb je net dat voldaan gevoel op het einde van een druk bevraagde werkdag? Zuigt het je leeg, of geeft het je nieuwe drive voor morgen? Of ben je de winkelmanager of zelfstandige franchisenemer? Moet je jezelf opladen om feedback aan je teamleden te geven (negatief of positief) of vloeit het er als van nature uit? Voor zij die op de centrale van AVEVE zelf werken? Krijg je een kick van ieder onopgelost probleem dat door jouw toedoen dan toch netjes is opgelost, of vond je het ‘een noodzakelijk kwaad’ omdat het nu eenmaal van iemand anders moest?

Zonder over iemand een oordeel te vellen, de talenten liggen hier voor het oprapen.

 

Weten wat je wil.

 

[zelf in te vullen] :-)