Doe je het voor mij of voor jezelf? (11/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

 

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

 

Doe je het voor mij of voor jezelf?

Een prangend vraagstuk, vind je ook niet. Stel je jezelf wel eens die vraag? Net nadat je iets hebt gevraagd aan iemand. Wat zou die persoon overhouden aan jouw gesprekje van daarnet? Zou die persoon een gevoel van ‘iemand heeft mij geholpen?’ overhouden? Of eerder ‘de ander, dat ben jij dus, wenst geholpen te worden?’. Zelfs al breng je een negatieve boodschap, dan nog kan de boodschap als bedoeling hebben iemand vooruit te helpen. Moet een werknemer werken om voor het bedrijf te zorgen, voor de aandeelhouder te zorgen, om de manager uit de problemen te houden of om de directeur zijn doelstelling te helpen halen? Of moet een bedrijf alles in het werk stellen, een manager en directeur incluis, om iedere werknemer te helpen om zijn bijdrage te kunnen leveren. En ja hoor, dat mag over harde valuta, vlijmscherpe KPI’s en grote euro’s gaan! Het is de richting van de intentie die telt. Doe jij het voor mijn goed of moet ik het voor jouw goed doen?

Nog los van de rendementsdoelstelling : een bedrijf moet tevens om zijn mensen geven en er zorg voor dragen. Als het je het als baas of collega echt geen zier zou kunnen schelen of iemand gelukkig is of niet, tevreden is op het werk of niet, persoonlijk last heeft door genomen beslissingen of niet, gebukt gaat onder werkdruk of niet, of zelfs familiaal of persoonlijk onheil dan wel miserie doormaakt of niet, dan zou je wellicht niet verwonderd opkijken als je met zijn allen geen betrokkenheid weet te velzilveren in je bedrijf.

Uiteindelijk leidt dit alles tot een basisstelling. Een bedrijf bestaat uit de som van de mensen die er werken. Een bedrijfsresultaat hangt voor meer dan de helft af van een bedrijfscultuur en een bedrijfsklimaat. Je kan geen mensen motiveren, mensen doen dit zelf. Je kan wel de voorwaarden daartoe scheppen door tijd te besteden aan mensen, door authentiek te zijn en het goede voorbeeld te geven, door verbinding te creëren, door positivisme en talent een kans te geven en door voor anderen te zorgen. Bestaat er een handboek voor : neen! Bestaat er een cursus voor : neen! Is er één zaligmakend techniek? Eén alleszeggend denkmodel? Neen! Waar je je ook mag bevinden; thuis, op je werk of onder vrienden, vooraan of achteraan de rij, in het centrum of aan de rand van de belangstelling; de kracht van je eigen houding maakt wel het verschil. En nog geen klein beetje!

—fin—

 

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

De relativitijd ! (10/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

 

De relativitijd

Als een bedrijfsresultaat in grote mate bepaald wordt door de mensen die er werken, moet de grootste aandacht naar ‘mensen’ en ‘menselijke relaties’ gaan. Praten met elkaar, communiceren, gevoelens en betrachtingen delen, elkaar bestuiven, dingen bouwen, dingen uitpraten, elkaar positief uitdagen, afspraken maken, feedback geven, coachen, steunen, helpen, interesse tonen, …. Dit betekent tijd! Tijd maken voor elkaar, aandacht hebben voor een ander en zijn of haar ideeën. Je voelt de volgende vraag aankomen. Hoeveel tijd hou jij daarvoor vrij in je drukke dagtaak? Hoeveel van je tijd in je organisatie gaat naar converseren? Ik bedoel niet “het hoge woord voeren” maar wel “echt in dialoog gaan”? De som van luisteren-begrijpen-feedback? Je zal het toch moeten doen hoor. Ook al heb je veel werk, is het druk en is je todo-lijstje te lang om goed te zijn. In communicatie is het tot vervelens toe bewezen met wat sommigen de formule Pi noemen. De tijd die je hebt uitgespaard door iets snel snel snel te communiceren, of door iets helemaal niet te communiceren, bekoop je achteraf meestal in meer dan drievoud (vandaar π met z’n 3,14) al brokken lijmend, al bijsturend of al justifiërend. Als mensen iets niet begrijpen of iets niet aanvaarden, … dan is er helemaal geen impact. Waarschijnlijk heeft ‘manager-zijn’ de dag van vandaag niet zoveel meer te maken met ‘beheren’. ‘Leiding-geven’ lijkt eerder iets weg te hebben van de kunst om te communiceren en om mens-tussen-de-mensen zijn. Vanuit die ingesteldheid is een grote HR-afdeling met HR-taken waarschijnlijk niet zo een goed idee. HR in de directiezaal of op het hoogste echelon is mijns inziens aan de verkeerden besteed. HR hoort thuis bij het lijnmanagement, op de werkvloer. Iedereen is wel een beetje HR op zijn terrein, iedere dag, altijd en overal. Stichtende leiders en CEO’s als helden lijken mij dan ook niet meer van deze tijd te zijn.

Uiteindelijk leidt dit alles tot een basisstelling. Een bedrijf bestaat uit de som van de mensen die er werken. Een bedrijfsresultaat hangt voor meer dan de helft af van een bedrijfscultuur en een bedrijfsklimaat. Je kan geen mensen motiveren, mensen doen dit zelf. Je kan wel de voorwaarden daartoe scheppen door tijd te besteden aan mensen, door authentiek te zijn en het goede voorbeeld te geven, door verbinding te creëren, door positivisme en talent een kans te geven en door voor anderen te zorgen. Bestaat er een handboek voor : neen! Bestaat er een cursus voor : neen! Is er één zaligmakend techniek? Eén alleszeggend denkmodel? Neen! Waar je je ook mag bevinden; thuis, op je werk of onder vrienden, vooraan of achteraan de rij, in het centrum of aan de rand van de belangstelling; de kracht van je eigen houding maakt wel het verschil. En nog geen klein beetje!

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Blokrijden, en toch sneller ! (9/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

 

Blokrijden : samen trager en toch sneller op de bestemming.

Blijkbaar is er één grote constante in alle voorbeelden van bedrijfssucces : de neuzen in dezelfde richting. Noem het visie, noem het missie, noem het strategie : het maakt mij niet uit. Als er maar harmonie en verbinding is.

Ik ben al vaak in de clinch gegaan met mensen rondom mij. Te vaak. Het is aan mij dus heel goed te merken dat ‘harmonie’ en ‘verbinding’ helemaal niet wil zeggen dat iedereen het met alles eens moet zijn. Als je als bedrijf een beetje wakker wil blijven zou ik eerder zeggen ‘wel integendeel’. Het helpt echter wel als je dezelfde taal spreekt. Het wil ook wel wat beter lukken als je de zelfde ambities deelt en als je vanbinnen warm en tevreden wordt van dezelfde verwezenlijkingen. Als je op dezelfde manier naar het uiteindelijke doel kijkt, dezelfde maatstaven en parameters gebruikt heb je ook wat meer kans op vooruitgang. Ikzelf zweer bij het gebruik van uniforme en transparante KPI’s : ze helpen om éénieders bijdrage aan het uiteindelijke doel zichtbaar te maken en het bijhorende succes te ijken. Wat de één als stappen vooruit beschouwt wordt door de ander herkend en erkend. Ik wil mijn succes herkennen : als we een kathedraal bouwen wil ik die kathedraal zien, en niet alleen de hoop stenen die ik help versjouwen. Het bedrijfsresultaat communiceren, in welke vorm vertaald dan ook, is belangrijker dan men vaak inschat.

Maar ook hier : benadruk het goede. Als je de KPI’s gebruikt als evaluatie of om te straffen waar het niet rap genoeg vooruit gaat ben je de poten van onder je eigen stoel aan het wegzagen.

Een andere valkuil is de betrachting om van iedere collega een ambassadeur te willen maken van een hogere bedrijfsdoelstelling. Het is echt niet nodig dat iedereen vaandelzwaaiend in de bres springt. Ze zijn er nodig, die ambassadeurs. Maar wat een bedrijf nog veel meer nodig heeft is die hele grote groep ‘goede mensen’, met een ‘goede attitude’ die dezelfde richting uitgaan … omdat ze zelf willen dat ze die richting uitgaan. Ikzelf blijf me erover verbazen : op de autostrade staan we allemaal in de file omdat iedereen elkaar in de wielen rijdt. Gaan we allemaal trager rijden aan een constante snelheid komen we plots sneller op onze bestemming aan. Waarschijnlijk werkt het ook zo met een vlucht spreeuwen, of een school tonijn : ‘allemaal dezelfde kant op’, ‘niet botsen’ en als je iets ziet gebeuren ‘reageer’.

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Manage trots, manage talent ! (8/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

Manage trots, manage talent!

 

Complimenteren

Een volgende cluster ‘scheppende voorwaarden’ gaat over ‘positieve ingesteldheid’. Je bepaalt zelf voor een groot deel hoeveel positieve energie  je krijgt van je omgeving. Het hangt namelijk nogal samen met hoeveel je zelf geeft. En denk nu niet : ‘ik ben akkoord, maar de ander moet eerst!’. Complimenteer, zet mensen in de bloemetjes, laat het duidelijk merken wanneer je blij bent met iets. Een kennis van mij heeft als devies ‘vier ieder succes tot wanneer mensen zot worden van trots, iedere gelegenheid is goed’. Deel succes, maak het meetbaar, zichtbaar, deelbaar, communiceerbaar, … het kost nauwelijks iets en het brengt een veelvoud terug. Ik heb iemand in mijn omgeving die naar mij toe soms een beetje overdrijft en me zodanig bewierookt dat ik ervan bloos. Maar zelfs al weet ik dat wel, dan nog ga ik met een warmer gevoel verder dan dat hij zich afstandelijk zou hebben gedragen. Iedereen geniet van die warme douche van de bevestiging. De een wat meer dan de ander, sommigen zijn er aan verslaafd, maar we genieten er wel allemaal van. Mensen die constant de ander de put inpraten en alleen maar van zich laten horen om te vertellen wat er niet goed is moeten van hun post afgehaald worden of van de bus gezet worden : zij berokkenen onmetelijk veel sociale schade aan een organisatie.

 

Talent

Naast complimenteren, vieren en bevestigen bestaat er ook nog zoiets als talent. Het gras groeit echt niet door er aan te trekken, alleen door het te voeden en te verzorgen. Besproei talent met aandacht en steun het van onder uit door het te zien, het te belichten en het de ruimte te geven die het verdient. Een stelling die me geweldig inspireert is er een van Luk Dewulf : “Wat je goed kan en graag doet, wat je schijnbaar moeiteloos lukt en je energie geeft. En wat door anderen wordt opgemerkt : dat is talent”. Prachtige insteek van die Luk!

 

War for talent

Je hoort vandaag steeds meer over ‘the war for talent’. Alsof dat alle talent elders te zoeken valt. Dit doet wel erg veel denken aan het groene gras aan de andere kant, vind je nu ook niet? Een team dient samen te ontdekken wat het waard is, en dat is per definitie meer dan dat het team zelf denkt. Deze stelling gaat ook op voor het individu : bij ‘talent’ hoort uiteraard ook je eigen talent. Geloof in jezelf, meervoud van lef is leven, leef graag, werk graag en gun jezelf je eigen succes. De kracht van je eigen gedachten zijn een ongelooflijke sterke hefboom. Je eigen mindset geeft je de kracht om te beslissen wat je wil en wat je kan. Ik deel hier graag twee van mijn overtuigingen, twee die ik alle dagen toepas. Een eerste is ‘aspiratie’. Mik hoog, durf te dromen, leg je lat altijd hoger dan wat je eerst dacht. Het werkt echt. Kijk naar een boog, die schiet je toch ook nooit recht op zijn doel af? Je mikt altijd een beetje hoger want je weet dat er zoiets bestaat als wind en zwaartekracht die de pijl nog naar beneden zal halen voor ie in de roos gaat. Geloof me, omgekeerd gaat die pijl niet hoor! Een tweede is ‘visualisatie’. Stel je de dingen voor zoals je het wil, je hebt een grotere kans dat het ook gebeurt. Ik sport af en toe, en voor sommige technieken concentreer ik me in mijn gedachten, met beeld, hoe de beweging precies in zijn werk gaat. Het helpt. Ik speel muziek en concentreer me in mijn gedachten op de vingerzetting. Het helpt. Ik kijk in de spiegel en beeld me in hoe ik wil gezien worden. Het helpt. Als je nu denkt ‘flauw’, gewoon doen … je zal wel zien.

falen

Een werkwoord ‘falen’ worden door velen verwenst. ‘Falen’ hoort erbij. Het is het bewijs van je stappen vooruit. Falen is altijd een optie! Wie die optie afvinkt stopt met ondernemen, en stopt met groeien. Ik heb meer dan eens aan de lijve ondervonden dat als de pijn verdwijnt, er voldoende ervaring overblijft. Na het falen ben je slimmer, rijker en rijper. Alleen wel je gezond verstand blijven gebruiken. Een verkeerde beslissing is ‘menselijk’, volharden in een verkeerde beslissing is simpelweg ‘dom’.

…/…

 

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Get the basics right (7/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Deel 2 : probeer goed te doen

Laten we beginnen bij de essentie. Je kan mensen niet overtuigen. Dat doen ze zelf. Je kan bijgevolg mensen niet motiveren. Dat doen mensen ook zelf. Wat je wel kan zijn de voorwaarden ertoe scheppen. Het is toch al te gek dat ik als leidinggevende de knop in iemand anders zou kunnen omdraaien zodat iemand zich volledig voor de organisatiedoelstelling zou willen geven. Ik geloof nooit dat een evaluatiegesprek met een opsomming van je verbeterpunten je ook maar één stap dichter bij ‘motivatie’ brengt. De manier waarop dan weer misschien wel. Geëngageerd zijn, betrokken zijn,bezield zijn, bevlogen zijn, gemotiveerd zijn : het is allemaal een keuze van een individu. Het is in het beste geval een ‘wil’ om iets te doen, in het andere geval is het een ‘gevolg’. Je kan een paard naar het water leiden, je kan het niet doen drinken.

En dan komt de lange lijst van scheppende voorwaarden. Ik ben niet de specialist en zeker niet de academicus. En ik ben zeker niet het volmaakte voorbeeld van alles wat ik zeg.  Laat ik je dan ook meenemen in wat ik tot nu toe heb ervaren en wat ik telkens opnieuw betracht : onvolledig, toch heel herkenbaar en wèl van alle dag.

Get the basics right

We kunnen best beginnen met een paar open deuren in te stampen, in een reeks van 3. Omdat het zo ongelooflijk simpel is, besteden velen van ons allemaal er nog nauwelijks tijd aan.

  • ‘Doe niets wat je zelf niet zou willen dat er met of naar jou wordt gedaan’.Interpreteer dit nu eens zo letterlijk mogelijk : achterklap, iets verzwijgen, je buitensluiten uit een informatieproces, iemand negeren, de  gsm opnemen midden in een gesprek, constant je aandacht laten afleiden, de deur dichthouden, druk druk druk doen, overdrijven en pochen, de pluimen op je hoed steken, wegvluchten als het even spannend wordt, geen goeiedag, geen dank uw wel, …
    Ken je dit akelig gevoel : je laat iemand voor in het verkeer en die gunt je nog niet eens een blik, laat staan een wuivend dank-u-wel-handje?
    Of : ‘het’ gaat over jou, … maar jij weet van niets. Hoe zou jij reageren mocht het over jou gaan, en je nadien tot de vaststelling komt dat anderen dit wetens willens voor jou hebben verzwegen? Of als je er achter komt dat bijna iedere andere het wel weet, maar net jij niet? Dan kan je toch moeilijk in je ‘wat-ben-ik-nu-bevlogen-’ of ‘wat-ben-ik-nu-gemotiveerd-modus’ blijven?
    Of nog beter : als anderen praten over jou als ‘onderwerp’ waar men ‘het’ moet over hebben.
    Respecteer mensen als een individu en behandel ze niet als een radertje in een Zwitsers uurwerk. Je zou het zelf ook niet willen. Zorg dat je te vertrouwen bent, creëer een veilige omgeving. Je wil het aantal mensen dat zich niet durft bloot te geven niet te eten geven, zoveel zijn het er. Voor iedere medewerker die liever zijn mond dicht houdt dan te zeggen wat ie echt wil of voelt bestaat er wel een collega of baas die daar de reden toe is.
  • In dezelfde reeks hoort thuis ‘doe wat je zegt’. Als je iets belooft, doe dat dan ook. Zorg dat mensen op jou kunnen rekenen. Poepsimpel in de theorie, maar o zo moeilijk want ‘ik had het druk’, ‘ik had andere zaken met meer prioriteit te doen’, ‘ik kan er ook niet aan doen maar … maar … maar…’. Klein detail : ‘ja maar’ is synoniem voor ‘neen’. ‘Sorry maar iets anders ging voor’ is synoniem voor ‘jij bent niet belangrijk’. ‘Ik had geen tijd’ is synoniem voor ‘achter in de rij is jouw plaats’.
  • Hekkensluiter is ‘geef het voorbeeld’. Walk the talk. Alle mensen, of het nu vrienden, familie, kinderen of collega’s zijn, gaan zich conformeren naar gewenst gedrag. Wat jij doet lijkt wel het meest gewenst van al! Anders deed je het toch zelf niet. Of het nu de spiegelneuronen zijn of niet, dat weet ik niet, maar het werkt in de twee richtingen. Negatief gedrag in jouw omgeving mondt uit in meer negatief gedrag door jezelf. Maar positief gedrag versterkt. Bedenk ook eens dat als je jezelf omringt met mensen waar je naar opkijkt en waar je respect voor opbrengt, je zelf veel sterker groeit en je jezelf veel meer respecteert dan als je constant omgaat met mensen die je naar beneden halen.
    Ik hoorde ooit eens een pijnlijk terechte uitspraak over het te sterk relativeren van minder goede rolpatronen bij kinderen : ‘Als negatieve rolpatronen niet zo schadelijk zouden zijn als sommigen beweren, waarom dan zoveel moeite doen voor het rolpatroon van ‘goede ouder’. Toch omdat we geloven dat ‘goede-ouder-zijn’ het geluk van je kind gunt. Of de afwezigheid ervan dit geluk ontneemt’. Een slecht voorbeeld zijn voor de ander is niet alleen een gemiste kans, de bijhorende verantwoordelijkheid is wel iets meer dan dat!

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Controle is een illusie (6/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

 

Deel  1 : Het vergeten agendapunt

 …/…

 

Controle is een illusie

 

Het geloof in ‘maakbaarheid’ : de bedrijfswereld, ook de mijne, loopt over van individuen die geloven dat de wereld kan gemaakt worden volgens een soort machinaal denken. Als je A doet volgt B. Menselijke relaties en interacties, want dat is een bedrijf toch, worden herleid tot vooraf te bepalen en uit te denken processen. Ratio regeert, herhaalbaarheid wordt betracht, voorspelbaarheid is de heilige graal. Loopt er iets fout? Dan is diegene die dat niet zien aankomen heeft de pineut. De vruchtbare voedingsbodem voor dit alles is ‘drang naar controle’. Door scha en schande kom ik er zelf achter dat controle een illusie is. Je kan het wel willen, en je kan het jezelf voorhouden, maar de wereld is niet maakbaar of voorspelbaar. Alle grote dingen die de evolutie van onze beschaving zwaar hebben bepaald zijn zaken die niet netjes op voorhand waren ingecalculeerd. Waarom ontstaat een hype? Wat maakt een revolutie? Hoe ontstaat een crisis? Wat bepaalt succes? Welke innovatie verandert de business of de wereld? Achteraf kan je het piekfijn uitleggen, maar op voorhand voorspellen. Ho maar. Ik moet altijd een beetje gniffelen bij de commerciële succesverhalen die op congressen en spreekbeurten als ultiem voorbeeld worden opgevoerd. Hoe groter hoe liever. Denk eraan : allemaal uitleg achter de feiten. Vooraf had het niemand voorspeld. Hoe erg ik deze wetenschap zelf ook vind : je kan de wereld rondom jou niet maken. Ik weet het, dat voelt raar aan : niets doen en wachten tot ‘het’ gebeurt. Wachten op de klik! We willen actie en invloed uitoefenen. Maar misschien is het eerder een kwestie van voorbereid en alert te zijn, of van wendbaar en flexibel te zijn. Misschien heeft het meer te maken met openstaan, loslaten, afstand nemen, toelaten, ruimte laten. Nieuwe ideeën vinden is vaak veel minder lastig dan de oude los te laten. Je vastzetten in een gecontroleerd en vooraf bepaald scenario is misschien wel niet zo verstandig. Alles van tevoren willen plannen is niet zo handig, mensen en relaties zijn ‘levend’. Een voorbeeld helpt om het voor mezelf simpel te maken. Ik kan niet bepalen of het regent. Ik kan wel bepalen hoe ik ermee omga. Binnenblijven, regenjas aandoen of paraplu nemen. Wel fietsen of dan maar een boek lezen … Het lijkt zelfs zo te zijn dat door de drang naar controle er meer mis kan lopen als neveneffect dan dat er goed kan gaan als bedoeld resultaat. Wist je dat in Amerika na 9/11, van die mensen die, in een drang om hun veiligheid onder controle te hebben, geen vliegtuig meer hebben gebruikt, er meer mensen zijn gestorven in het autoverkeer dan dat er mensen omgekomen waren in de terreuraanslag? Van preventief onderzoek is geweten dat bij een onverstandige aanpak het risico bestaat dat valse diagnoses en onnodige behandelingen meer slachtoffers eisen dan dat er mensenlevens worden gered door de preventie. Controle is een illusie. Beetje plat voorbeeld : als je wat te hard op zoek gaat naar een lief of vriendinnetje of nieuwe relatie maak je doorgaans iedere kans daartoe met de grond gelijk. Als je te sympathiek wil overkomen kan je gegarandeerd achteraan in de rij gaan staan. Net zoals je te hard nadenkt over waar je ‘onbewust bekwaam’ in bent. Iemand van jullie die muziek speelt? Soms speel je het ene deuntje na het andere uit je hoofd. Probeer je keihard na te denken hoe je je vingers precies op het instrument moet plaatsen kom je geheid op een soort verlamming of black-out uit en verlies je alle souplesse. Ben je iets vergeten? Doe dan maar even hard je best om het te herinneren. Ik wed 10 tegen 1 dat je het niet vindt. Laat het los en het floept ongevraagd je hersenpan binnen.

 

Ik heb voor mezelf uitgemaakt : niet per sé willen overtuigen en dus aanvaarden dat controle een illusie is. En ‘tijd’. Ik zeg niet dat ik het als makkelijk ervaar om dit te doen, maar ik durf me het inzicht toe te meten.

Met deze bouwstenen wil ik een groep mensen in verbinding en in beweging brengen. De hamvraag is ‘hoe’. Ik heb mezelf overtuigd dat het immens belangrijk is, dat het veel tijd vraagt en dat het bijgevolg het leeuwenaandeel van mijn taak uitmaakt als bedrijfsleider.

Maar weeral de vraag ‘hoe?’.

Hoe meer ik er met collega’s en vrienden over praat, hoe meer ik begin in te zien dat het niet om 1, 2 of 3 grote strategische lijnen of projecten gaat. Ik besef steeds meer dat het om een massa van kleine dingen gaat.

…/…

 

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Iedereen heeft gelijk (5/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

 

Deel  1 : Het vergeten agendapunt

…/…

 

Iedereen heeft gelijk

 

De filter waarvan sprake is eigenlijk je set aan overtuigingen. Een overtuiging zit diep, heel diep, onderaan in de massa van de ijsberg. Ik vind het absoluut zinloos, echt volledig zinloos, om een collega of vriend te trachten te overtuigen van ‘een tegendeel’ of van iets anders dan ‘zijn of haar overtuiging’. Het vreet gewoon teveel energie weg en is niet productief. Dat ‘overtuigen’ moet die vriend of collega zelf doen.

Het is een beetje zoals Johan Cruyff het stelt : ‘je gaat het pas zien als je het door hebt’. Je mag het je vriend of collega zelfs niet eens kwalijk nemen : hij of zij kan het tegendeel, waarvan sprake in mijn voorbeeld, niet eens zien. Daarvoor staat zijn of haar eigen overtuiging in de weg.

 

Ik heb leren respect opbrengen voor het gelijk van een ander. Iedereen heeft gelijk! Immers, iedereen vertrekt vanuit een bril waarmee hij of zij de realiteit ziet … en die is per definitie waar. Wat mensen beweegt is hun overtuiging. Dat helpt mij om de wereld rondom mij te verklaren en het goede in mensen te zien. Ikzelf geloof dat mensen altijd en overal willen streven naar ‘kwaliteit’. Kwaliteit in de zin van iets creëren, bijdragen aan iets moois, resultaat behalen, voldoen aan verwachtingen, waardering voor kunde, mensen tevreden maken, al of niet samen dingen opbouwen en realiseren, met voldoening terugblikken op wat goed is, er zin in hebben, iemand gelukkig maken, … Alleen kunnen ‘overtuigingen’ tot verschillende percepties van ‘kwaliteit’ leiden.

 

Laten we nu niet met zijn allen fatalistisch worden en zeggen dat er niets te veranderen valt aan overtuigingen. Toch wel! Een overtuiging kan veranderen, maar enkel door de persoon zelf. En het kost tijd, véél tijd. En dat is lastig om te aanvaarden. Alles moet immers zo rap gaan. We staan altijd en overal klaar met zeer rationele argumenten om de zaak vooruit te laten gaan. Tijd investeren in elkaars overtuigingen is not done.

 

Ik heb voor mezelf uitgemaakt : niet per sé willen overtuigen en dus aanvaarden dat controle een illusie is. En ‘tijd’. Ik zeg niet dat ik het als makkelijk ervaar om dit te doen, maar ik durf me het inzicht toe te meten.

Met deze bouwstenen wil ik een groep mensen in verbinding en in beweging brengen. De hamvraag is ‘hoe’. Ik heb mezelf overtuigd dat het immens belangrijk is, dat het veel tijd vraagt en dat het bijgevolg het leeuwenaandeel van mijn taak uitmaakt als bedrijfsleider.

Maar weeral de vraag ‘hoe?’.

Hoe meer ik er met collega’s en vrienden over praat, hoe meer ik begin in te zien dat het niet om 1, 2 of 3 grote strategische lijnen of projecten gaat. Ik besef steeds meer dat het om een massa van kleine dingen gaat.

…/…

 

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Realiteit is relatief (4/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel  1 : Het vergeten agendapunt

…/…

De kritische vraag aan elk van ons

Kijk, hier ligt mijn knoop! Ik benader het nu even puur bedrijfseconomisch zonder het te hebben over mijn sociale verantwoordelijkheid als bedrijfsleider of mijn wil om een goed mens te zijn en een goed leven op deze wereld te leiden.

Als mensen zo belangrijk zijn, als engagement van mensen een variantie van 60% op het bedrijfsresultaat belichaamt, en als de grootste economische waarde van een bedrijf op ‘menselijke relaties’ rust …; waarom besteedt dan niet iedereen in een bedrijf het merendeel van zijn tijd aan ‘menselijke relaties’ en ‘wat mensen beweegt’? Minstens 60% van de tijd zou ik nu even vlug uit mijn mouw schudden! Laat ik zelf heel eerlijk zijn : ik doe het ook niet! Misschien dat een metafoor van schoenveters mij permitteert om naar meerdere knopen  te kijken.

Eén knoop is zeker de vraag : ‘Wat is dat dan, bezig zijn met de verbinding of beweging van mensen?’. Een andere knoop kan ook wel zijn ‘Waarom besteden we hier niet voldoende aandacht aan?’.

Realiteit is relatief

We kennen hem allemaal, platgetrapt als ie is, de immer leuke metafoor van de ijsberg. ‘Enkel het topje steekt boven’. Maar als je op youtube of wikipedia wat filmpjes of foto’s bekijkt van ijsbergen is er nog een veel leukere dimensie! Die gigantische klomp beweegt en drijft. Die zit niet vast! Alleen drijft ie heel traag, en de kracht van de massa situeert zit helemaal onderaan. Mensen drijven ook, of zijn gedreven, of iets drijft hen. Maar de kracht die dit veroorzaakt is niet wat je ziet of hoort. Het zijn dieperliggende overtuigingen die bepalen hoe je naar de wereld kijkt. Het is een bril die de realiteit kleurt waardoor iedereen iets anders ziet, hoort, voelt, ruikt of smaakt dan dat er werkelijk  is. De realiteit is dus niet wat er is, maar wat je er zelf uitfiltert.

Vroeger had ik een spelletje waarbij een geheime en gecodeerde aanwijzig verborgen zat in een figuur op het kaartspel. Héél spannend. Maar poepsimpel. Een rode opdruk maskeerde een blauwe onderliggende tekst. Als bij wonder doorbrak de betovering door de kaarten in het rode doorkijkvenster van de kaarthouder te plaatsen! De blauwe tekst kwam zomaar uit het niets tevoorschijn en de geheime code werd ontmaskerd. Dit doen we met zijn allen dus om de haverklap, van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. De volgende situatie herken je toch zeker ook wel in je eigen omgeving. Hoeveel keer wordt niet net hetzelfde voorbeeld gebruikt, maar om tegengestelde visies te onderbouwen. Nog een andere giller : ‘citaten’! Iedereen gebruikt als een gek citaten om te bewijzen wat moet bewezen worden. Voor iedere stelling bestaat er wel een citaat die het voordeel belicht als dat er een ander citaat bestaat die het nadeel extra onderstreept. Je brein doet hier goed aan mee. Al de gekende optische illusies, de onwaarschijnlijk misleidende prentjes en tekeningetjes, zijn niets anders dan een brein die wat je ziet filtert op basis van wat je brein eerder heeft ontmoet.

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

De wereld verandert (3/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel  1 : Het vergeten agendapunt

…/…

De wereld verandert.

Niet panikeren, dit fenomeen is van alle tijden. Alleen, … het gaat wel heel erg snel vandaag. Je weet, neem ik aan, dat Charles Darwin de meest verkeerd geciteerde man op aarde is. Zijn ‘Survival of the fittest’ betekent helemaal niet ‘Het recht van de sterkste’. Het bedoelt dat je enkel kan overleven door je aan te passen. In mijn vak, kleinhandel of retail, wordt de markt gesplitst in ‘laagste prijs’ (operationeel excelleren, de laagste kost per verkocht product is bepalend) en ‘hoogste toegevoegde waarde’ (emotionele binding, kwaliteit en/of service primeert). Daartussen is het een grijs niemandsland waar je door de band weinig kansen op succes ontmoet. Aan welke kant je ook staat : ‘kennis’ maakt het verschil in onze westerse economie. ‘Kennis’ of ‘innovatie’ leidt naar een lagere productiekost of een subliem product of service met hogere verkoopwaarde. Voor de klant leidt kennis tot de beslissing voor zijn aankopen. Het gidst hem als consument naar zijn productkeuze, of het lost een deel van zijn kleine of grote dagelijkse vraagstukjes op. Het is nu net door de verandering van het begrip ‘kennis’, ondermeer door de komst van internet, dat de wereld sneller dan ooit verandert. Kennis hebben stelt echt niets meer voor : kennis is overal aanwezig en raadpleegbaar. Je kan dus geen macht of privilege claimen vanuit een unieke of exclusieve toegang tot kennis. Afhankelijkheid en hiërarchie krijgt daardoor een nieuwe invulling.

Bovendien is ‘kennis’ een ietsiepietsie sneller geworden. Wat zeg ik? Je kan het niet meer bijhouden. De halfwaardetijd, de tijd dat de helft van mijn kennis veroudert of voorbij wordt gestreefd, is geweldig klein. Je kan aannemen dat een hogeschoolstudent de helft van zijn, in zijn hogere studies, opgedane kennis niet meer kan gebruiken op het einde van die hogere studies omdat die kennis reeds is verouderd. Wij met zijn allen hebben ook minder geduld om iets, bouwsteen per bouwsteen, aan te leren. We willen snel de oplossing bereiken : je kan ze immers vrij snel vinden, om niet te zeggen ‘googlen’. Wat ‘je weet’ telt niet, wat ‘je te weten komt’ eens te meer. De kunst is dus niet ‘iets kennen’, de kunst is om ‘kennis tot waarde’ om te zetten. Ik bedoel niet ‘vaardigheden’ hoor. Ik bedoel voorbeelden zoals : verbanden leggen, de juiste situatie herkennen waarin je kennis kan gebruiken, hoofd- van bijzaak scheiden, snelle analyse maken en elimineren, reflex, intuïtie, zichzelf verbeteren, uitvinden, … Zowel op de werk- of winkelvloer, in de fabriek of het magazijn als tijdens de directiemeeting. Er moet een nieuwe definitie van ‘kennis’ worden opgesteld. Iets in de trant van ‘niet de inhoud van twee hersenhelften gevuld met ‘kennis’, maar wel de ‘mentale sport om iedere dag kennis te genereren of te produceren’.

Kennis zit breed en laag. Als je een beetje dieper kijkt zie je nogal snel dat die kennis een som is van vele kleine dingen door vele mensen op vele momenten. Er is dus geen ‘kluis’ met alle kennis, noch is er een ‘groot boek’ der waarheid. Laten we dus ook niet teveel geloven dat je de kennis waar we het hier over hebben in een soort kennisdatabase kan opslaan. Kennis zit bij alle mensen in een bedrijf verspreid, niet bij enkelen.

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Commercieel belang van menselijk potentieel (2/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Deel  1 : Het vergeten agendapunt

…/…

Commercieel belang

Maar mijn eigen geloof reikt verder. Het is meer dan alleen de kosten en opbrengsten in centen dat telt. OK, ik geef toe, uiteindelijk wel. In de context van je bedrijfseconomische activiteit leidt (nagenoeg) alles tot omzet en resultaat. Maar beeld je nu eens in dat motivatie en engagement misschien wel net datgene is wat een beter product of service maakt, wat net wel de kiem tot innovatie voedt, wat net wel het verschil maakt in klantencontact. Als je van dat geloof vertrekt wordt niet alleen de huidige noemer van je resultatenrekening, de kosten, maar ook de teller, de toekomstige opbrengsten, zwaar beïnvloed door motivatie en engagement. Wat je bedrijf of merk uniek maakt ligt dan enkel en alleen verscholen in aanwezig engagement. De studies die ik hierover lees gaan tot waardeverschillen van 70% in bedrijfsmodellen die al dan niet de hefboom van de menselijke factor weten aan te spreken. Of je nu medewerker bent, in management actief bent, of aandeelhouder zijt : ik zou de waarde of toekomstkansen van een bedrijf niet meten aan de hoeveelheid stenen, oppervlakte grond of aanwezige stock. En al helemaal niet aan het marktaandeel, de omzet of de winst van de voorbije periode. De enige en echte waarde van het bedrijf is voor mij de groep bestaande menselijke relaties :

  • Hoeveel mensen werken er met hart en ziel? Niet hard werken,  maar werken in verbondenheid? Het vertelt iets over de aanwezige      veerkracht, flexibiliteit en de kans op continuïteit.
  • Welk talent is er aanwezig in het bedrijf? Niet ‘diploma’ of ‘compententiedatabase’ maar wel de door de groep aangewezen knappe koppen of de zichtbaarheid van ‘wat iemand echt goed kan’. Het toont je de hoeveelheid opportuniteit en de aanwezige bron van innovatie.
  • Hoeveel klanten kopen er met volle overtuiging? Niet ‘veel kopen’, maar kopen vanuit overtuiging? Het vertelt iets over loyaliteit, merkwaarde, long-life-value, ammbassadeurschap en word-of-mouth.

Het enige wat in dit rijtje ontbreekt is het woordje ‘bedrijfscultuur’. Want had dat woordje erbij gestaan, dan was ik volledig in lijn met mijn professioneel leidmotief : ‘Een bedrijf is de som van de mensen die er werken’. Niet meer, niet minder.

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !