“Ken meer boeken, lees er geen!”

Veel te vroeg in de ochtend, snelwegrestaurant, croissant en hardgekookt eitje … alsook een grote tas koffie. En ‘Marc’ aan de andere kant van tafel. ‘Ik heb een boek voor jou’ zegt Marc. ‘Speciaal voor jou’. Geweldig vind ik dat … ‘Over appreciative inquiry’.

‘Het schijnt een heel goed boek te zijn’ vervolgt Marc zijn, wat later zou blijken, aanbod. Croissant en eitje zijn ondertussen verdwenen.  ‘Je mag het boek hebben’. Leuk. ‘Op één voorwaarde : als je het gelezen hebt drinken we samen een tas koffie’. OK Marc, done deal. ‘Ik zal je een geheim verklappen’ zegt Marc. ‘Zelf lees ik geen boeken, ik koop er alleen maar’. ‘En ik geef ze allemaal weg, om nadien veel koffie te drinken’. Een wel zeer grote grijns verschijnt op het gezicht aan de andere kant van tafel.

Maar het is verdomd wel waar! Wie kan alle voor hem beschikbare info op de dag van vandaag verwerken? Boeken, whitepapers, verslagen, weblinks, executive summary’s, rapporten, twitterfeed, nieuwsbrieven, slideshare, tijdschriften, vakbladen, e-zines … Ik niet. “Information overload”.

Maar Marc geeft me een hint. Als interessante info naar jou toe komt, dan is netwerken meer dan recepties en small-corporate-talk alleen. “Rudy, dit is iets voor jou”. “Had je deze al Rudy?”. “Ik denk dat jij dit leuk gaat vinden Rudy”. “Moet jij zeker zien, Rudy”. Netwerken rendeert, zeker weten. Laat je net werken voor jou, en omgekeerd …

Ik schreef eerder een blogpost over de waarde van een managementboek volgens mij : niet de inhoud telt, wel de trigger!

Boeken over kleefband, schoenen, bijhorende dozen, en bijhorende ziel.

Het boek van Wouter Torfs ‘De ziel zit in een schoenendoos’ krijgt bij mij een bijzondere status. Het blijft in mijn bureau! Het verhuist dus niet naar de kolomvormige boekenkast tegen de muur. Of anders gezegd : ik wil het nog veel gebruiken!

 

 

Wie zit nu nog te wachten op een nieuw managementboek?

.

Wie mijn post over het nut van een managementboek heeft gelezen begrijpt mij misschien beter. Mijn indruk is namelijk dat alles over goed management al eens is gezegd, alleen hebben we als managers soms de aha-erlebnis van een goed boek nodig om ‘wat we weten’ om te zetten in ‘wat we doen’. Enkel een emotionele trigger zet ons aan tot commitment.
De clue tot ‘doen’ is, denk ik : handelen vanuit je overtuiging en als een authentiek onderdeel van wie je echt bent.

 

Een doe-boek

.

En zo heb ik twee soorten boeken : de ene groep is al of niet gelezen, al of niet doorbladerd, maar netjes geschikt in de boekenkast. Ze staan daar, … en ze blijven daar.

De andere groep boeken blijven in mijn buurt in mijn bureau als permanente doe-boeken : ze staan vol met aantekeningen in potlood, kogelpen en fluo-stift. Ze puilen uit van de gele briefjes. Ze zijn doordrenkt van dingen die ik nog wil doen. Het zijn boeken die het vat van goede ideeën, nieuwe intenties en concrete acties vullen. Ze zijn bron van meerdere gesprekken. Ze hebben me emotioneel getriggerd. Op deze manier geven ze richting aan wie ik ben, wat ik doe en wie ik word. “Vitamientjes voor geest en ziel”. Enig relativeren is op zijn plaats : laat ons de boeken, hun inhoud en hun auteurs niet idealiseren. Het zijn niet meer dan momenten waarop je zelf richting kiest ‘hoe’ of ‘wat’ je wil doen en bereiken.
Wil je m’n anekdote? Meestal koop ik direct een nieuw exemplaar als een ‘clean copy’. Je wil immers je eigen doe-boek helemaal voor jezelf :-)

 

Ik had er 3, en nu 4

.

  1. Het eerste boek die ik echt volledig tot een kleurboek heb herschapen is ‘Good to great’. De auteur mag dan wel een aantal bedrijven als voorbeeld nemen die ondertussen de kredietcrisis niet hebben overleefd : het boek staat vol met concrete dingen die mij helpen om focus te krijgen op onze bedrijfsdoelstelling. Het verhaal van ‘de egel en de vos’, de ‘stockdale-paradox’ kleven vooraan in mijn geheugen.
  2. Kleven brengt me bij ‘Made to stick‘. Verhalen vertellen is de enige manier om mensen te inspireren. SUCCES als memotechnisch woord is dagelijks bruikbaar. De overvloed aan powerpoints binnen een zakelijke context doen soms pijn aan ogen en oren, … maar ook aan het hart als je beseft hoe weinig ervan ‘blijft kleven’.
  3. ‘Passie is wie je bent’  is een echt doeboek(je). Het is zoals een werkboekje op school : volg een lijn van vraagstukjes om uit te komen bij wie je bent. Maar het verschil met de school : hier leer je over jezelf door jezelf van jezelf. Het is je gegund!
  4. En de vierde telg is “De ziel zit in een schoenendoos” : een verhaal dat leest als een familiekroniek maar ondertussen alle antwoorden doorloopt op vragen die een bedrijf zich wil stellen. Wie zijn we? Wat willen we zijn? Hoe bereiken we dit? Van welke waarden vertrekken we?
    Het wat. Het waarom. Het hoe.
    De kers op de taart is ‘het geloof in mensen’. In AVEVE-termen zou ik dit vertalen als ‘werkplezier’.

SUCCES!