Op 14 maart 2013 gaat er een seminarie “Werken met Plezier” door

Op 14 maart 2013 gaat het seminarie “Werken met Plezier” door in Houthalen-Helchteren. Wie gaat er mee?

De organisatoren legden de sprekers enkele vragen voor betreffende het thema en peilden naar hun verwachtingen ten aanzien van het seminarie: dit zijn de mijne :-)

Foto%20Rudy%20Lefevre

 

Wat betekent ‘Werken met plezier’ voor u persoonlijk?

Jobvoldoening kennen, doen wat je graag doet en goed kan, achterom kijken en tevreden zijn, …

Ik geloof in wat ik doe en wil communiceren in en over de wereld waarin ik leef. Ik wil werken aan meer werkplezier voor mijn omgeving en mezelf.

Hoe geeft men in uw organisatie gestalte aan ‘Werken met plezier’? Wat doet men op het vlak van arbeidsmotivatie?

Bij AVEVE leiden we mensen op om ze steeds meer kansen te geven, we zoeken het talent bij iedereen en steunen het actief, we maken mensen bewust van zichzelf: van hun houding en/of hun talent. Maar we stimuleren ook goed leiderschap, respect voor elkaar, promoten coaching als een ‘kunst’. De laatste in het rijtje is het werk gewoon goed regelen. Zorgen voor vlotte werkmethodes, problemen oplossen, veel communiceren, best practices delen, praktische frustraties zoeken en wegwerken.

We maken werk van ‘aandacht voor persoonlijk contact’: voor klant, medewerker en franchisenemer. In een AVEVE-winkel mag een klant ‘tijd’ van de medewerker verwachten. Ook het omgekeerde geldt: bij AVEVE mag een medewerker tijd aan de klant besteden. En een franchisenemer, net zoals een interne medewerker, krijgt tijd en aandacht van de gesprekspartners bij AVEVE.

Wat was de voornaamste trigger om eraan te beginnen?

Mensen maken de resultaten en bereiken de doelen. Hoe beter mensen zich voelen, hoe beter de resultaten, in alle opzichten, zowel privé als op werkvlak. Ik geloof dat alle mensen in en rond een organisatie het beste en meest waardevolle van die organisatie is. Daarom wil ik ervoor zorgen dat alle medewerkers en franchisenemers van AVEVE Retail met z’n allen meer werkplezier hebben. Dit is een doel op zich.

Waarom vindt u deze topic geen overbodige luxe in tijden van crisis?

We vertrekken bij AVEVE Retail van een belangrijk adagio : ‘Het engagement van onze medewerkers bepaalt voor 1/3 de variantie in + en – van ons bedrijfsresultaat en dat engagement wordt voor meer dan de helft bepaald door het bedrijfsklimaat. ’Werkplezier is dus geen luxe maar een keiharde strategie. AVEVE wil enerzijds klanten meer plezier aan de liefhebberij leveren en AVEVE Retail wil anderzijds als organisatie voor de medewerkers en partners bouwen aan plezier op het werk.

Waarom moeten organisaties volgens u deelnemen aan dit seminarie?

Meer werkplezier krijgen is voor mij vooral een zaak van je eigen leven in handen nemen: controle over je eigen tijd, zelf invulling geven aan je werk, je eigen doelen maximaal kansen geven! Investeren in de NV ‘IK’ : work/life-balance, persoonlijke effectiviteit, zelfdiscipline, timemanagement, duidelijke doelen, heldere visie en scherpe strategie, netwerk, …

Bijblijven door deel te nemen aan dit soort van seminaries hoort absoluut bij investeren in zichzelf én de organisatie waarvoor ik met hart en ziel werk.

Wat hoopt u er zelf van op te steken, terug mee te brengen voor uzelf of uw organisatie?

Werkplezier is wat ik zelf ambieer en ik ben gedreven door alles wat mensen in beweging brengt. Ik wil mezelf vooruit helpen door hier aanwezig te zijn, bij te leren van anderen en te ‘beLEVEN’.

Meer info op http://www.werkenmetplezier.be/nieuws en http://jobs.hbvl.be/werken-met-plezier-in-limburg-?dosierid=30

Advertenties

De reispas naar meer werkplezier!

“Een persoonlijke visie op werkplezier”. In een reeks van 4 blogposts wil ik graag mijn mening hierover delen!

Een tijdje geleden had ik een meningsverschil met een medewerker over haar houding op de werkvloer. ‘Ik doe mijn werk goed, niemand heeft daarover te klagen’. ‘Ik ben wie ik ben, ze nemen me maar zoals ik ben’. ‘Als ik mijn werk goed doe, dan is dat de baas zijn zaak. Wie ik ben is mijn zaak.’ Allemaal waar, iedereen heeft gelijk, als je vertrekt vanuit de overtuiging van wie het zegt. Het laatste wat ik wil doen is iemand bekeren tot een andere overtuiging.

_________

4. Ik weet – Ik kan – Ik ben – Ik wil

_________

Doch : als we bij AVEVE Retail succesvol willen zijn moeten we op elkaar kunnen rekenen! En als een bedrijfscultuur de som is van de mensen die er werken, dan is ‘wie je bent’ wel heel belangrijk. Immers : dat bepaalt hoe straks de bedrijfscultuur evolueert en groeit. Besluit : ‘Als ik mijn werk goed doe, dan is dat de zaak van het team èn van mij zelf.’ ‘Wie ik ben is ook de zaak van het team èn van mij zelf.’ Ofwel proberen we onze overtuigingen op elkaar af te stemmen, ofwel stellen we vast dat onze overtuigingen niet af te stemmen zijn.

Zoals ik denk dat het kan werken : resultaat komt van motivatie, motivatie komt van de persoon zelf, de persoon zelf handelt vanuit overtuiging, overtuigingen sturen gedrag, gedrag bepaalt het resultaat, .. en ga zo maar even door …

Nu nog een beetje werkplezier ook, als het even kan.

_________

Werkplezier als werkterrein

_________

Binnen AVEVE maken we van werkplezier een werkterrein. Werkplezier als synoniem voor jobsatisfactie, voldoening, graag werken. We hebben het even niet over de pint achter het werk, die goeie groepsfeer over de middagpauze bij de boterhammen of samen naar de bowling. Alles heeft zijn waarde … maar toch eventjes die scheiding maken tussen ‘fun op de werkplek’ en de ‘voldoening door het werk zelf’.

Bouwen aan werkplezier valt bij AVEVE Retail uiteen in 4 grote blokken (zie de 4 iconen onderaan, met dank aan Peggy).

  1. Ik weet : opleidingen, bijleren, snel kennis verwerven, kennis delen met elkaar, kunnen vertrouwen op kennissystemen binnen het bedrijf, hulpmiddelen aanreiken om kennis te verspreiden en te borgen, …
  2. Ik kan : vaardigheden trainen, een voorbeeld krijgen en kunnen volgen, duidelijke handleidingen en procedure’s, best practices delen, gemakkelijke werkmiddelen, …
  3. Ik ben  : aandacht geven aan het onderwerp ‘gedrag’ bij iedereen, speciale programma’s en sessies om mensen te helpen zichzelf te begrijpen, gedrag ontleden, de kracht van je houding leren zien, afspraken maken over gewenst en ongewenst gedrag, een wegwijzer voor elkaar opstellen, nieuwe medewerkers de weg wijzen, waarden cultiveren, bedrijfscultuur bewaken en uitdragen
  4. Ik wil : verbondenheid creëren, het grotere doel van AVEVE Tuin, Dier en Bakplezier toelichten, verantwoordelijkheid linken aan het bedrijfsresultaat, de bijdrage aan de centrale bedrijfsdoelstelling voor iedereen zichtbaar maken, iedere beslissing staven met de strategie, de missie en de visie, KPI’s die eigendom zijn van de werknemer, …

Die 4 benaderingen willen we een evenwaardige plaats geven. Wij noemen dit ‘werkplezier’ en hebben er een heus ‘individueel reispas per persoon’ voor over.

Hoe we met het ‘reispas’ aan de slag gaan : daar vertel ik later nog wel eens iets over!

1. Over mission control en mission command

2. Je kan geen mensen motiveren, mensen motiveren zichzelf

3. Iedereen heeft gelijk

Ook #werkplezier vraagt een beetje planning …

Vandaag, maandag, wordt een belangrijke dag. Ik weet het zeker. Vandaag brengen Lisette en Miranda onze aanpak ‘werkplezier’ terug een stapje hoger …

Alles moet toch een beetje zijn conceptuele aanpak krijgen, is het niet? Althans, dat denk ik toch …

Jobsatisfactie

De kern is werkplezier. Eigenlijk bedoelen we ‘jobsatisfactie’, maar werkplezier bekt beter. We hebben het niet over de pint achter het werk of vergadering, niet over de spaghetti-avond en ook niet over de personeelsuitstap of het franchisenemersfeest. Misschien wel over passie (maar toch weer niet de hobby), over bevlogenheid (maar toch voeten op de grond) of over bezieling (even geen religie hier).

‘Jobsatisfactie’, AKA ‘werkplezier’ dus.

In onze beleving heeft die kern van werkplezier 4 dimensies :

  1. Vooreerst : mensen die hun verantwoordelijkheid opnemen : voor hun bedrijf én zichzelf. Ze nemen hun regie in hun eigen hand.
    (voed talent)
  2. Een bedrijf met een identiteit : waarden, bedrijfscultuur, collectieve verbinding, authenticiteit, …
    (walk the talk)
  3. Middelen, processen, het werk gewoon goed regelen, opleiding, inspiratie, de zin van je eigen bijdrage begrijpen en ook zien, ….
    (investeer, leid op)
  4. Leiderschap, maar niet in de zin van “super-ego-helden” maar wel van “gewone mensen” die met een stimulerende leidende stijl vertrouwen wekken en een strategie realiseren. Kracht in plaats van macht.
    (ook leiderschap draagt een merk)

En dit als een mooie cocktail geschud doorheen de gekte van de dag!

Veel succes Lisette en Miranda, wij zijn hongerig … en ongeduldig …

Klik hier voor de basis-mindmap “conceptuele aanpak werkplezier”

De kracht van de wortel! Geloof in #change.

We mogen dan wel de mond vol hebben van tuinplezier bij AVEVE, dit bericht gaat over de vierkantswortel. Wil je nu ‘veel’ of ‘niet veel’ mensen enthousiasmeren voor meer werkplezier?

Reeds een paar jaar lang bieden we bij AVEVE opleidingen aan medewerkers aan rond persoonlijk functioneren : ‘de kracht van je houding’, ‘een beter mens’, ‘vind je passie’, ‘Respect-Aandacht-Passie-Plezier’ (RAPP© www.PKZ.be), … En steeds heb ik hetzelfde gevoel : tijdens dergelijke sessies laait het vuur hoog op, je bent getuige van een piek van energie en bevlogenheid. Eén week later : ‘dat was wel goed hè!’. Eén maand later : ‘tja!’. Twee maand later : ‘u zegt?’. Maar in het alledaagse gedrag zie je (zowel bij jezelf als bij de ander) heel veel mensen in hun oude gewoonte terugvallen. En dan hebben we het nog niet eens over die groep cynici die het vanaf dag één als oelewapperij, larie en/of apekool bestempelden. Ik prijs me gelukkig : zéér kleine groep, deze laatste.

Er spelen nog een paar andere effecten. Wie “de kracht van mensen” heeft gelezen kent het verhaal over die zelfsturende teams, die éénmaal de dot.com-crisis toesloeg en alle orders uitbleven voor hun IT-bedrijf, allemaal aan de deur van de baas zouden aankloppen met de niet-zo-zelfsturende-vraag ‘Zeg jij nu maar hoe het verder moet?’. We kennen toch ook allemaal de vluchtreactie van mensen (ik incluis) door instinctief de vinger te willen wijzen naar een ander. Een beetje spanning, een beetje stress, ‘angst troef’ en ‘vertrouwen zoek’ : en de hiërachie wordt opgezet. Kracht maakt plaats voor macht. Verantwoordelijkheid maakt plaats voor schuilgedrag (de paraplu open!). En niet alleen omdat de chef het wil, maar omdat de mensen het willen. ‘Wij hier en de bazen daar’ is een zéér menselijke reactie in een hiërarchische setting. Dit zijn de (gelukkig zeldzame) dagen dat de quote ‘dat hebben die van Leuven beslist’ regeert.

Maar moeten jij en ik dan opgeven?

Is het Sisyfus of Don Quichote? Is het verloren moeite en is iedereen in het bedrijfsleven gedoemd om altijd in het oude conflictmodel weg te duiken, zich te verschuilen onder een paraplu of achter een uitstekende wijsvinger? Het antwoord is neen! Maar er horen mijns inziens 2 spelregels bij :

  • Een goede relatie is nooit verworven, die vraagt altijd inspanning. Het is zoals mijn vriend het zegt : ‘Je zet je fysieke conditie ook niet in de ijskast tot wanneer je denkt die er weer eens uit te halen. Als je die niet iedere dag hebt onderhouden dan smelt die weg. Zo werkt dat.’
  • Vergeef de mensen. Iedereen is product van zijn brein, inclusief zijn oerbrein. En daar zitten nu éénmaal reflexen in. Ook bij jezelf. Geef de mensen de tijd en ruimte om zichzelf dienaangaande te leren kennen. En gun iemand zijn slechte dag :-)

Maar vooral ‘geloof’ in de kracht van de wortel.

Wil je verandering, dan heb je 10 op 100 mensen nodig die je vurig willen bijstaan. Uw geloof naar hun geloof naar het geloof van derden is een exponentieel gegeven. De virale werking volgt zijn weg en de laatste vorderingen (nooit 100% te bereiken natuurlijk, wees een beetje realistisch) vragen de minste inspanning. Zoals een vliegwiel …

Ambieer dus geen grote stappen bij de start : je verliest jezelf in overtuigen, overtuigen wordt doordrammen, doordrammen doet constant een beroep op analyse en ‘ratio’. Het effect : de broodnodige emoties rond ‘vertrouwen’ worden de keel dicht genepen. Piek in het begin, ‘no impact left’ achterna. 

Het is een beetje zoals Word Of Mouth : wat zichzelf verspreidt eindigt sterk, wat massaal wordt verspreid wordt zwak en ongeloofwaardig.
Ambieer het duurzame succes : kleine start, verankerd resultaat. Hou de moed erin : de kracht van de wortel.

Waar gaat al dat #HNW over? Het Nieuwe Werken!

 

Sinds kort probeer ik, in het kader van een nog op te starten AVEVE-opleiding ‘meer werkplezier’, wat hoogte te krijgen van al dat Nieuwe Werken. In Nederland hot-hot-hot. In België toch net iets minder.

Grosso modo haalt men drie doelstellingen door elkaar : dus kijk een beetje uit wat je precies wil als je zelf op zoek gaat.

De drie doelstellingen :

  • Flexibiliteit als remedie voor meer productiviteit (vooral ingegeven door fileproblematiek) en/of besparing op kantooroppervlakte.

Het gaat dan over thuiswerken en flexibele werkplekken. Een enkeling haalt er het argument ecologie bij.

Bij uitbreiding : werken los van tijd (geen kantooruren meer), werken los van plaats (thuis, flex-werkplek, iedere plek die inspireert), werken los van machine (met eender welk apparaat toegang tot eender welke info : los van servers of besturingsplatformen, cloudtoepassingen, mobiel internet, …). ANYWHERE, ANYTIME, ANYHOW!

Voor sommigen is het zelfs een totaal ander manier van werken. Bv. ‘Het kantoor in je tas’ (zie een eerdere post) van Gerald Essers. ‘Nomad working’ als een nieuw ideaal. Dit boek houdt wat het midden tussen tips en truukjes voor beter timemanagement met meer controle over je eigen tijd vs. taken en het aantonen van de voordelen van een andere werkstijl.
Citaat : ‘Je hebt passie voor het leven, je hebt een natuurlijk verantwoordelijkheidsgevoel, je begrijpt dat gangbare werkwijzen niet meer bestand zijn tegen de snelheid waarmee het dagelijkse werk en leven zich voltrekt? Als je zo denkt, kun je met overtuiging kiezen voor de nomadworkingleefstijl.’
 
  • War for talent, de juiste mensen aantrekken en boeien

Na de vergrijzing komen de nieuwe generaties. Jonge mensen willen minder voor bureaucratische organisaties werken, en zijn niet een leven lang loyaal aan een werkgever. Bovendien is je dromen realiseren ook steeds meer mogelijk zonder een groot bedrijf : je kan zelfstandig zijn zonder veel opstartkosten, je kan kenniswerker zijn in een netwerk, of je kan toegevoegde waarde leveren buiten de structuur van 1 bedrijf. Mensen aantrekken en geboeid houden wordt een moeilijke opdracht.

  • Werken aan een opener bedrijfscultuur

Deze doelstelling gaat wel wat dieper. Ik kreeg deze aanvliegroute via een boek : 

‘De laatste manager’ van Ben Kuiken. Dit gaat over de wissel van Taylor zijn ‘management and control’ naar ‘zelfsturende teams’. Volgens de auteur een noodzakelijk traject op weg naar meer betrokkenheid en meer klantgericht denken : ‘zijn organisaties er voor klanten, of omgekeerd?’ (klik hier voor Ben zijn aanbevolen 7 habits for highly effective organisations). ‘De laatste laat het licht aan, … voor de medewerkers’ had de ondertitel kunnen zijn. Het idee spreekt zeker aan, enkele stichtende voorbeelden ook. Maar het boek is eerder een aanzet tot nadenken, niet direct een doe-ik-morgen-boek.

De invulling van het Nieuwe Werken zoals hier bedoeld is vrij fundamenteel. Het is eerder een filosofie. De wil om mensen meer verantwoordelijkheid te geven, een geloof dat ‘teams zichzelf kunnen sturen’. Essentiële zaken zijn : leiderschap door vertrouwen, de wil om kennis te delen, een doel bereiken door als team voor dezelfde missie of droom te willen (mogen) werken, de betrokkenheid (lees : motivatie, resultaatgerichtheid) van de medewerkers centraal stellen in de bedrijfsorganisatie, gelijkwaardigheid als alternatief voor hiërachie.

Deze laatste doelstelling, ‘bedrijfscultuur’, pakken we eerstdaags met het beleidscomité onder de loep. Er valt altijd en overal te leren!

Als aanvulling vermeld ik hier “De kracht van de zwerm” : een klein boekje, waarin leuk wordt uitgelegd waarom in de dierenwereld een hele zwerm of kudde geen absolute leider heeft, maar zich toch samen naar één doel beweegt.