De relativitijd ! (10/11)

Op vraag van een vriend schreef ik een stukje (nou ja, stukje : 5.598 woorden:-) voor zijn nieuw boekje dat in oktober uitkomt over “De kracht van mensen”. Ik plaats mijn pennevrucht in 11 opeenvolgende stukjes op mijn blog.

Het is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

 

Deel 2 : probeer goed te doen

…/…

 

De relativitijd

Als een bedrijfsresultaat in grote mate bepaald wordt door de mensen die er werken, moet de grootste aandacht naar ‘mensen’ en ‘menselijke relaties’ gaan. Praten met elkaar, communiceren, gevoelens en betrachtingen delen, elkaar bestuiven, dingen bouwen, dingen uitpraten, elkaar positief uitdagen, afspraken maken, feedback geven, coachen, steunen, helpen, interesse tonen, …. Dit betekent tijd! Tijd maken voor elkaar, aandacht hebben voor een ander en zijn of haar ideeën. Je voelt de volgende vraag aankomen. Hoeveel tijd hou jij daarvoor vrij in je drukke dagtaak? Hoeveel van je tijd in je organisatie gaat naar converseren? Ik bedoel niet “het hoge woord voeren” maar wel “echt in dialoog gaan”? De som van luisteren-begrijpen-feedback? Je zal het toch moeten doen hoor. Ook al heb je veel werk, is het druk en is je todo-lijstje te lang om goed te zijn. In communicatie is het tot vervelens toe bewezen met wat sommigen de formule Pi noemen. De tijd die je hebt uitgespaard door iets snel snel snel te communiceren, of door iets helemaal niet te communiceren, bekoop je achteraf meestal in meer dan drievoud (vandaar π met z’n 3,14) al brokken lijmend, al bijsturend of al justifiërend. Als mensen iets niet begrijpen of iets niet aanvaarden, … dan is er helemaal geen impact. Waarschijnlijk heeft ‘manager-zijn’ de dag van vandaag niet zoveel meer te maken met ‘beheren’. ‘Leiding-geven’ lijkt eerder iets weg te hebben van de kunst om te communiceren en om mens-tussen-de-mensen zijn. Vanuit die ingesteldheid is een grote HR-afdeling met HR-taken waarschijnlijk niet zo een goed idee. HR in de directiezaal of op het hoogste echelon is mijns inziens aan de verkeerden besteed. HR hoort thuis bij het lijnmanagement, op de werkvloer. Iedereen is wel een beetje HR op zijn terrein, iedere dag, altijd en overal. Stichtende leiders en CEO’s als helden lijken mij dan ook niet meer van deze tijd te zijn.

Uiteindelijk leidt dit alles tot een basisstelling. Een bedrijf bestaat uit de som van de mensen die er werken. Een bedrijfsresultaat hangt voor meer dan de helft af van een bedrijfscultuur en een bedrijfsklimaat. Je kan geen mensen motiveren, mensen doen dit zelf. Je kan wel de voorwaarden daartoe scheppen door tijd te besteden aan mensen, door authentiek te zijn en het goede voorbeeld te geven, door verbinding te creëren, door positivisme en talent een kans te geven en door voor anderen te zorgen. Bestaat er een handboek voor : neen! Bestaat er een cursus voor : neen! Is er één zaligmakend techniek? Eén alleszeggend denkmodel? Neen! Waar je je ook mag bevinden; thuis, op je werk of onder vrienden, vooraan of achteraan de rij, in het centrum of aan de rand van de belangstelling; de kracht van je eigen houding maakt wel het verschil. En nog geen klein beetje!

…/…

Dit is mijn persoonlijke mening, maar ik zou wat graag je feedback of mening horen. Aan zij die hun email-adres achterlaten beloof ik om later een ex. van het boekje op te sturen !

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s